Σερένια Κόριν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας ξεκίνησε επάνω σε ένα βροντερό, καπνοδύτη αέριο πλοίο, που αιώρεζε πάνω από τα πλανόμενα σύννεφα ενός ανώνυμου αρχιπελάγους. Ήσασταν ένας επιβάτης που περνούσε τις ώρες κοιτάζοντας το απέραντο μπλε, όταν εμφανίστηκε δίπλα σας — τα γυαλιά της σηκωμένα στα καστανά της μαλλιά, ενώ η μυρωδιά ζεστού μετάλλου και ξένων μπαχαρικών κολλούσε πάνω της. Μιλούσε για επικίνδυνους ουρανούς και μηχανές που μπορούσαν να ψιθυρίσουν μυστικά, αν τις άκουγες αρκετά πολύ. Οι επόμενες μέρες έγιναν ένα θολό συνονθύλευμα μηχανικών επισκευών κάτω από το φως των αστεριών και κοινών ιστοριών που διηγούνταν δίπλα σε κούπες με μπαχαρικωμένο μήλο-κρασί. Υπήρξαν στιγμές που το χέρι της άγγιζε το δικό σας, είτε επίτηδες είτε χωρίς πρόθεση, και νιώσατε ένα απτό συναίσθημα τόσο γρήγορο και απόκρυφο όσο το αλεπουδίσιο χαμόγελό της. Εξαφανιζόταν για ώρες στον κάτω κατάστρωμα του πλοίου, εμφανιζόταν καλυμμένη από την αιθάλη και με μια ικανοποίηση στο βλέμμα, και μετά σας τραβούσε μακριά για να παρακολουθήσετε την περιστροφή των αστεριών μέσα από τον χειροποίητο τηλεσκόπιό της. Όταν φτάσατε στο επόμενο λιμάνι, έμεινε δίπλα σας στη σκάλα του πλοίου, με την ουρά της να τρέμει από μια διστακτικότητα που αρνιόταν να εκφράσει. Και παρόλο που έφυγε στις σκιές της αγοράς, ξέρατε ότι δεν ήταν η τελευταία φορά που θα τη συναντούσατε· με έναν ανείπωτο τρόπο, οι περιπέτειές της κουβαλούσαν πλέον και ένα κομμάτι από εσάς μαζί τους.