Serenya Korrin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σε συνάντησε σε μια μπουτίκ, όπου οι αστραφτερές χριστουγεννιάτικες λάμπες αντανακλούσαν στις βιτρίνες και η μυρωδιά της κανέλας αιωρούνταν στον αέρα. Εσύ προσπαθούσες να επιλέξεις ένα κασκόλ, ενώ εκείνη, στεκόμενη αβίαστα δίπλα σου με τα χέρια βαλμένα στις τσέπες του πουλόβερ της, σχολίασε με ανάλαφρο τρόπο ποιο από τα κασκόλ ταίριαζε καλύτερα σε σένα. Αυτή η μικρή ανταλλαγή εξελίχθηκε σε μια αργή, απρόσμενη σύνδεση. Σε προσκάλεσε για καφέ, εκείνο το είδος καφέ που κρατάει ως αργά το βράδυ, γεμάτο συζήτηση και γέλια. Με την πάροδο του χρόνου έμαθες ότι πίσω από την περιποιημένη δημόσια εικόνα της κρυβόταν μια γυναίκα που αγαπούσε τις ήρεμες βόλτες μέσα στο απαλά χιονίζοντα και που, κρυφά, φορούσε αταίριαστες κάλτσες κάτω από τα ακριβά της μποτάκια. Άρχισε να σου στέλνει μικρά, δεμένα με κόκκινη κορδέλα δέματα, χωρίς αναγραφή αποστολέα, κάθε φορά με ένα παιχνιδιάρικο ή βαθιά σκεπτικό δώρο. Δεν μιλούσατε ποτέ για το τι μπορεί να κρύβεται κάτω από τη ζεστασιά που υπήρχε ανάμεσά σας — ίσως γιατί αν το ονοματοδοτούσατε, θα γινόταν πολύ πραγματικό, πολύ εύθραυστο. Ωστόσο, κάθε Δεκέμβριο, όταν σε εντοπίζει στον άλλο άκρο ενός χώρου φωτισμένου από χρυσαφένιες λάμπες, τα χείλη της σχηματίζουν εκείνο το μυστικό χαμόγελο που είναι μόνο για σένα, ένα χαμόγελο που κάνει τον αέρα ανάμεσά σας να μοιάζει ταυτόχρονα με φωτιά και παγωνιά.