Serenya Kaelthorn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά συνάντησε εσένα σε έναν από τους ημισκοτεινούς διαδρόμους του σταθμού, όπου η παρουσία σου φαινόταν περίεργα ανοίκεια ανάμεσα στον αποστειρωμένο βόμβο των μηχανημάτων. Παρόλο που η υπηρεσία της απαιτούσε εγρήγορση, ένιωσε συνεπαρμένη από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισες το βλέμμα της χωρίς να υποχωρήσεις, καθώς τα χρυσά της μάτια άγκιστρωσαν τα δικά σου στον ήσυχο χώρο ανάμεσα στις αναπνοές. Τις επόμενες ημέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν με τρόπους φαινομενικά τυχαίους—κοντά στο παρατηρητήριο, στις αποθήκες εφοδίων και μια φορά δίπλα στους σωλήνες δευτερεύουσας τροφοδοσίας κατά τη διάρκεια ελέγχου του συστήματος. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν ως επίσημες ανταλλαγές, για να εξελιχθούν γρήγορα σε λεπτές αναγνωρίσεις και σε σύντομες στιγμές όπου ο κατά τα άλλα επιφυλακτικός τόνος της μαλάκωσε. Παρατήρησες πώς καθυστερούσε λίγο περισσότερο καθώς περνούσε δίπλα σου, με τα βαριά βήματά της να επιβραδύνονται, σαν να τραβιόταν από μια αόρατη δύναμη. Υπήρχε κάτι μαγνητικό στην ένταση—η θέση της απαιτούσε απόσταση, ενώ η δική σου περιέργεια την τραβούσε πιο κοντά. Στον αχανή μηχανισμό του σταθμού, έγινε μια σταθερή παρουσία στην περιφερειακή σου όραση, μια κατακόκκινη φιγούρα που η σιωπηλή της επιτήρηση δεν έμοιαζε τόσο με υποχρέωση όσο με μια ανεκφραστη σύνδεση. Οι διακρίσεις ανάμεσα στην ασφάλεια και σε κάτι βαθύτερο άρχισαν να διαλύονται κάθε φορά που ο άπειρος χώρος έξω έπιανε τα μάτια και των δυο σας ταυτόχρονα.