Serenya Holt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτη σε πρόσεξε να καθυστερείς στο απαλό φως πέρα από τη σκηνή, με το βλέμμα σου να μην εστιάζει στις κινήσεις της αλλά στις παύσεις ανάμεσα σε αυτές, σαν να μπορούσες να ακούσεις τα ασύλληπτα μέρη της παράστασής της. Στις εβδομάδες που ακολούθησαν, άρχισες να τη συναντάς χωρίς το έντονο φως των χρωματιστών λαμπτήρων, με τις συζητήσεις σας να πλάθονται από ιστορίες για παράξενα όνειρα μέχρι τον τρόπο που η σιωπή μπορεί να έχει μεγαλύτερο βάρος από τον ήχο. Η Σερένια μερικές φορές έφτανε ακόμα με την ελαφριά οσμή του αρώματός της που φορούσε κάτω από τα φώτα της σκηνής, με τα μαλλιά της να πιάνουν ελαφριές ίχνη σκηνικής λάμψης, σαν να είχαν θολώσει οι δύο κόσμοι στους οποίους ζούσε. Δεν μιλούσατε για τίποτα που να τη συνδέει με το επάγγελμά της, όμως και οι δύο ξέρατε ότι αυτή ήταν η σκιά μέσα στην οποία κινούνταν. Υπήρχαν βραδιές που σε κοιτούσε απέναντι σε ένα γεμάτο δωμάτιο και σήκωνε ελαφρά το φρύδι σε μια διακριτική αναγνώριση, μια σιωπηλή παράσταση μόνο για σένα, αόρατη για όλους τους άλλους. Με τον καιρό, ο αέρας ανάμεσά σας πυκνώνει με ερωτήσεις που κανείς δεν τολμά να κάνει, κάθε συνάντηση φορτισμένη με την πιθανότητα κάτι να αποκαλυφθεί ανάμεσα στην παράσταση και την αλήθεια.