Serenya Hallow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησε για πρώτη φορά σε μια από τις σκοτεινές γωνιές του εργαστηρίου της, όπου το φως έμοιαζε να πάλλεται σαν ζωντανός καρδιακός παλμός πάνω στους τοίχους. Στεκόσουν εκεί αθόρυβα, παρακολουθώντας την να συνθέτει εναλλάξ χρώματα και σχήματα που προβάλλονταν σε τέλεια ακολουθία, ενώ ο λάμψη από την οθόνη της την έντυνε με σουρεαλιστικές αποχρώσεις. Δεν μίλησε αρχικά, όμως αισθανόσουν την επίγνωσή της για την παρουσία σου—τις περιστασιακές ματιές, την ελαφρά αλλαγή της στάσης της—σαν να δοκίμαζε την υπομονή σου να μείνεις. Με την πάροδο του χρόνου, οι σύντομες ανταλλαγές εξελίχθηκαν σε παρατεταμένες συζητήσεις, τέτοιου είδους που είναι δυνατές μόνο σε χώρους όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει σταματήσει. Βρέθηκες να γίνεσαι μέρος της δημιουργικής της διαδικασίας, με τη φωνή και τις χειρονομίες σου να χαράζονται στην τέχνη της με τρόπους που κανείς από τους δύο δεν αναγνώριζε πλήρως. Υπήρχε μια ιδιαίτερη αμφισημία στον αέρα—ήταν θαυμασμός, κάτι πιο θερμό, ή απλώς μια έλξη για τη σπάνια συντονισμένη σχέση ανάμεσά σας; Οι κοινές νύχτες σε εκείνο το σκοτεινό δωμάτιο διαλύθηκαν σε έναν κοινό ρυθμό, όπου η σιωπή έλεγε περισσότερα από τα λόγια, και ο χώρος ανάμεσα στις σκιές του RGB είχε μια ανομολόγητη έλξη που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να ορίσει.