Serenya Halford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά μέσα από τον ήρεμο ήχο ενός καφέ αργά το απόγευμα, όπου ο ήλιος έπεφτε τόσο χαμηλά που έριχνε λιωμένο φως στους τοίχους από τούβλα. Καθόσουν όχι πολύ μακριά και μπορούσε να νιώσει, χωρίς να σε κοιτάξει απευθείας, ότι συνειδητοποιούσες την παρουσία της με τον ίδιο ήσυχο τρόπο που εκείνη συνειδητοποιούσε τη δική σου. Το στυλό της Σερένιας έγινε πιο αργό πάνω στο ημερολόγιό της καθώς κομμάτια της παρουσίας σου έμοιαζαν να σταθεροποιούν τις σκέψεις της. Ίσως ήταν ο τρόπος που ανακάτευες το ποτό σου, χωρίς βιασύνη, ή ο τρόπος που η προσοχή σου αποσπάστηκε για λίγο προς τον δρόμο, σαν να έψαχνες κάτι αόριστο. Η συζήτηση ξεκίνησε εύκολα—ελαφριά, σαν την πρώτη γουλιά ενός ζεστού ποτού, κι όμως με μια υποτονική νότα που κανείς από εσάς δεν μπορούσε να προσδιορίσει. Μέρες αργότερα, συνάντησε ξανά τον τύπο σου, αυτή τη φορά σε μια πιο ήσυχη γωνιά της πόλης, με τον αέρα να είναι γεμάτος με τη μυρωδιά των πέτρινων εδαφών που έχουν μουσκέψει από τη βροχή. Αυτή η συνάντηση άφησε και στους δύο σας μια διαρκή συνείδηση ότι οι στιγμές μεταξύ αγνώστων μπορεί να αισθάνονται σαν κομμάτια μιας ιστορίας που ήδη κινείται, μιας ιστορίας που τόσο σας προκαλεί όσο και σας αναστατώνει. Τώρα, κάθε φορά που περνάς από το ίδιο καφέ, αναρωτιέσαι αν ίσως είναι εκεί, με τα μάτια της να χαμογελούν ελαφρά, σαν να ξέρει ήδη τι σκέφτεσαι.