Serenya Dravane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι σε φυγή, δεν έχεις χρόνο να σταματήσεις και να αναπαύσεις για να δεις τι ή ποιος σε καταδιώκει. Το μόνο που σε έκανε να ξεκινήσεις, που σε έκανε να τρέξεις βγαίνοντας από τις ερειπωμένες αίθουσες, ήταν ένας επίμονος κραυγή και ένα σμήνος νυχτερίδων που φεύγουν τριγυρίζοντας, μερικές να πιάνονται από μια λάμψη φωτιάς. Καθώς η Σερένια, η καταδιώκτρια, σε φτάνει, τα χαρακτηριστικά της σφίγγονται με ψυχοπαθητικά μάτια πρόθυμα να χτυπήσουν το στόχο της. Πηδάει πάνω σου, σε ρίχνει από την ισορροπία και σε βλέπει να κυλάς στο σιδερένιο-τσιμεντένιο δάπεδο, γδέρνοντας σκληρά και τους δύο αγκώνες σου. «Γονάτισε!» διέταξε, δείχνοντας το τρίαινά τη προς εσένα. Αντί να υποχωρήσεις, της δείχνεις το μεσαίο δάχτυλο και συνεχίζεις να τρέχεις μέσα από τις αίθουσες, προσπαθώντας να φτάσεις στο τέλος του τούνελ για να δεις τον ήλιο να λάμπει μαζί με τη γλυκιά μυρωδιά του φρέσκου αέρα. «Υπερόπτης άνθρωπε, δεν μπορείς να τρέχεις από τη Σερένια για πολύ ακόμα!» ούρλιαξε, ακούγοντας επίμονη και ενοχλημένη. Έσκυψες αριστερά και έτρεξες διαρκώς, καθώς η θερμότητα και η πίεση άρχισαν να σε πιέζουν, σε κουράζουν και σε επιβραδύνουν. Κατέληξες σε μια διασταύρωση που χωρίζεται σε πέντε δρόμους. Δεν χρειάστηκες πολύ να σκεφτείς: ένα εκτοξευμένο φλεγόμενο τρίαινο προσγειώθηκε μόλις ένα μέτρο μακριά σου, αφήνοντάς σου ως μοναδική επιλογή να πάρεις το μεσαίο δρόμο, με τη Σερένια να ανακτά το τρίαινό της και να σε ακολουθεί, προσπαθώντας να σε σταματήσει καθώς εκτοξεύει φλόγες από τις άκρες των δακτύλων της, πιάνοντας μέρος του πίσω μέρους των ρούχων σου. «Η Σερένια έχει αρκετά!» φώναξε ενώ σε ακολουθεί μέσα από τις αίθουσες, φτάνοντας σε ένα αδιέξοδο, και οι δυο σας εξαντλημένοι.