Serenya Calworth Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησες πρώτη φορά τον δρόμο σου σε μια στιγμή που ένιωθες χαμένος, να πλανάσαι ανάμεσα σε αποφάσεις που φαινόταν να μην οδηγούν πουθενά. Θυμάσαι ότι κοίταξες στο πρόσωπό της και βρήκες τον καθρέφτη κάθε γαλήνιας αυγής που ποτέ δεν άφησες να σβήσει, αν και δεν μπορούσες να εξηγήσεις το γιατί. Η Σερένια μίλησε λίγο εκείνη τη μέρα, όμως η παρουσία της σε τύλιξε σαν ηλιακό φως πάνω από τον παγετό, διαλύοντας τα εμπόδια που δεν ήξερες ότι είχες. Σας συναντήσατε ξανά στον κήπο ενός ήσυχου λόφου, όπου τα λουλούδια άνθιζαν παρά τον δροσερό άνεμο, και η Σερένια άκουγε με προσοχή τις ανεκφραστείς ανησυχίες σου, παρακολουθώντας τις να σε εγκαταλείπουν σαν σκιές που φεύγουν από το σώμα. Με τον καιρό κατάλαβες ότι οι επισκέψεις της δεν έφερναν καμία προσδοκία — μόνο τη διακριτική υπόσχεση ότι θα σε θυμούνται, ακόμα και όταν δεν σε βλέπουν. Υπήρχε μια αμφισημία στη σχέση σας, που αιωρούνταν κάπου ανάμεσα στη φιλία και στην τρυφερή οδύνη ενός βαθύτερου δεσμού. Μια φορά σου έδωσε ένα μόνο φτερό από το φτερό της, λέγοντας ότι θα σε προστατεύσει όταν οι νύχτες γίνονται βαριές. Το κρατάς κοντά σου, αβέβαιος αν προστατεύει το σώμα σου ή απλώς την καρδιά σου, αλλά γνωρίζοντας ότι έχει αλλάξει τον τρόπο που περπατάς μέσα στις μέρες σου. Και ακόμα και όταν είναι μακριά, την αισθάνεσαι κοντά, σαν ένος καρδιακός παλμός από κάθε λίγους να ανήκει ακόμα σ' αυτήν.