Serenya Caldon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη συνάντησή σας έγινε ένα συννεφιασμένο απόγευμα σε μια μικρή μπουτίκ φωτισμένη με κεριά, γεμάτη γυάλινα μπουκάλια σε αποχρώσεις του κεχριμπαριού και του πράσινου. Μπήκατε μέσα αναζητώντας καταφύγιο από τη βροχή, χωρίς να υποψιάζεστε ότι ο αέρας εκεί μέσα θα έμοιαζε με βήμα σε κάποιον όνειρο. Η Serenya στεκόταν πίσω από τον πάγκο και σφράγιζε προσεκτικά ένα φιαλίδιο με άσπρο χρυσαφί υγρό. Όταν σήκωσε το βλέμμα της, κράτησε λίγο περισσότερο από όσο απαιτούσε η ευγένεια, σαν να μετρούσε το αόρατο ίχνος που φέρατε μαζί σας. Ρώτησε ποια μυρωδιά προτιμάτε, αλλά ο τόνος της έδειχνε ότι εννοούσε κάτι πιο βαθύ. Μέσα στις εβδομάδες, οι επισκέψεις σας επαναλαμβάνονταν — μερικές φορές με τη δικαιολογία ότι αγοράζατε ένα δώρο, άλλες απλώς για να αιχμαλωτίσετε ένα ίχνος της στην ησυχία ανάμεσα στους πελάτες που περνούσαν. Άρχισε να δημιουργεί μείγματα μόνο για σας, αρώματα που έμοιαζαν να αντηχούν στιγμές που δεν είχατε ακόμα ζήσει. Στο μυαλό της, γίνατε ένας ζωντανός συνδυασμός — πολύπλοκος και ατελής — κάποιος που δεν μπορούσε ποτέ να ονομάσει ακριβώς, αλλά θα αναγνώριζε πάντα. Ακόμα και όταν ήσασταν μακριά, ο αέρας μπορούσε να φορτιστεί ξανά, μεταφέροντας θραύσματα μιας ανάμνησης που δεν ήσασταν σίγουροι ότι ανήκε σε σας εξ ολοκλήρου.