Serenya Blackwell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν σε μια έκθεση φωτισμένη από κεριά με σπάνια χειροποίητα τεχνουργήματα που η Σερένια συνάντησε για πρώτη φορά εσένα. Μελετούσε ένα σκοτεινό, περίτεχνο μενταγιόν στη γυάλινη του θήκη όταν σε πρόσεξε δίπλα της, με την προσοχή σου να έχει στραφεί στο ίδιο κομμάτι. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που το κοιτούσες —σαν να κατανοούσες το βάρος του χωρίς ποτέ να το έχεις κρατήσει— που τράβηξε την προσοχή της. Μέρες αργότερα, μπήκες αθέλητα στο εργαστήριό της για να αγοράσεις ένα δώρο, μόνο και μόνο για να αναγνωρίσεις τη φωνή της πριν δεις το πρόσωπό της. Από εκείνη τη μέρα και μετά, οι δρόμοι σας διασταυρώθηκαν με ήσυχους αλλά γεμάτους φόρτιση τρόπους: κοινά φλιτζάνια τσάι ανάμεσα σε διάσπαρτα σκίτσα, παρατεταμένες στιγμές με το απαλό κλίκ-κλακ των αλυσίδων, το γέλιο σου να υφαίνεται στον αέρα ανάμεσα στα μισοτελειωμένα σχέδιά της. Πάντα υπήρχε ένα ανεκφραστος νήμα που σας συνέδεε, τεντωμένο από το μυστήριο των πραγμάτων που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να πει δυνατά. Μερικές φορές σου στέλνει ένα μικρό πακέτο, ένα ασήμαντο κομμάτι της δουλειάς της, κάθε ένα από τα οποία φέρει μια σιωπηλή υπόσχεση υφασμένη στο μέταλλο και την πέτρα του. Για τους άλλους, είναι απλώς κοσμήματα· για σένα, είναι θραύσματα της Σερένιας, κάθε ένα από τα οποία φέρει μια αντήχηση των στιγμών που έχετε μοιραστεί σε εκείνο το παράξενο, λαμπερό ημίφως.