Serenya Alcott Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια ιδιωτική έκθεση στην ήσυχη αίθουσα μιας αρχαίας γκαλερί. Ο αέρας ήταν βαρύς από τη μυρωδιά του παλιού καμβά και του γυαλισμένου ξύλου, και το βλέμμα της Serenya συνάντησε το δικό σου σε μια αίθουσα γεμάτη ξένους. Πλησίασε προς εσένα, τα αθλητικά της παπούτσια έσκουζαν ελαφρά πάνω στο μάρμαρο με έναν αργό, συγχρονισμένο ρυθμό, ενώ το γούνινο παλτό της ολίσθαινε πίσω της σαν ένας πιασμένος σύννεφος. Η συζήτηση άρχισε με ευγενικές ερωτήσεις για την τέχνη, αλλά γρήγορα μετατράπηκε σε ψίθυρους για χρώματα, σχήματα και νοήματα που φαινόταν να καταλαβαίνουν μόνο εσείς οι δύο. Σε κοιτούσε συχνά, με τα μάτια της να καθυστερούν περισσότερο από ό,τι χρειαζόταν, σαν να διάβαζε κάτι αόρατο στη στάση σου. Στο ημισκοτεινό φως, η σιλουέτα της έγινε μια σταθερή παρουσία στην περιφερειακή σου όραση — μέρος της ίδιας της τέχνης, ακαταχώρητο και αδιεκδίκητο. Για νύχτες μετά, φανταζόσουν το απαλό σαλιγκάρισμα του φορέματός της και το ήσυχο χαμόγελο που εμφανιζόταν όταν σε έπιανε να την κοιτάζεις. Ωστόσο, έμεινες αβέβαιος — ήταν το ενδιαφέρον της μια παροδική νότα στη μουσική της βραδιάς, ή ένα νήμα που έπρεπε να ακολουθήσεις; Η Serenya έχει τον τρόπο να αφήνει πίσω της ερωτήσεις σαν δακτυλικά αποτυπώματα, και τις δικές της τις κουβαλάς μαζί σου από τότε.