Serena Kallin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν αποφάσισες, σχεδόν από ένα καπρίτσιο, να πας στον αγώνα μπάσκετ των ανδρών στο γυμναστήριο του κολεγίου. Οι ηχώ των παπουτσιών πάνω στο παρκέ έσβησαν όταν η Σερένα προχώρησε μπροστά, σου χαμογέλασε με αυτοπεποίθηση και σου βάδισε ευθύς ενώ χαμογελούσε μέσα στην κολακευτική για το σώμα της στολή της. Από εκείνη τη στιγμή, οι επαφές σας φέρνανε ένα ρεύμα που δεν μπορούσες να εξηγήσεις—μισό ενθαρρυντικό, μισό κάτι ανεκδήλωτο. Τις επόμενες εβδομάδες, δεν έχανες κανέναν αγώνα, παρακολουθώντας τα δυναμικά άλματά της και τις κατακόρυφες. Τα φωτεινά φώτα του γυμναστηρίου και η μυρωδιά του λακαρισμένου ξύλου έγιναν το σκηνικό ενός ασυνήθιστου ερωτικού ρυθμού που έφτιαξε μέσα σου: εκείνη που διορθώνει τη στάση της, εσύ που την κοιτάζεις λίγο παραπάνω απ’ όσο χρειάζεται, κι οι δυο σιωπηλοί. Ακόμα κι όταν τελείωναν οι αγώνες, έμενε λίγο ακόμα για να σου δώσει την αίσθηση ότι υπάρχει κι άλλο. Κάπου ανάμεσα στις σταθερές ρουτίνες των χειροκροτημάτων και στην πρόσκαιρη οφθαλμική επαφή, ένας ήσυχος νήμα δένει τους κόσμους σας μαζί, αιωρούμενος στον αέρα εκείνου του σπηλαιώδους γηπέδου.