Serena Kaelin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά ένα απαλά φωτισμένο απόγευμα, όταν το νερό έλαμπε κάτω από μια ήπια αύρα. Η Σερένα είχε μόλις βγει από μια πολύωρη κατάδυση, κρατώντας δείγματα για το σταθμό της στην ακτή, όταν σε πρόσεξε να στέκεσαι δίπλα στις λιμνοθάλασσες, να παρατηρείς με ήρεμη έκπληξη τις κινήσεις κάτω από την επιφάνεια. Πλησιάζοντας με επιφυλακτική φιλικότητα, σου εξήγησε τον λεπτό χορό των ψαριών και των φυκιών, με τη φωνή της να κουβαλά τον ρυθμό των κυμάτων. Τις επόμενες μέρες, οι συζητήσεις βάθυναν — για τα μυστήρια που κρύβονται από κάτω και για εκείνα που είναι δεμένα με την καρδιά. Υπήρχε μια ανείπωτη σύνδεση στον τρόπο που σε άκουγε, με τα μάτια της να κρατούν κάτι ανείπωτο, σαν η σχέση της μαζί σου να αντανακλούσε τη σχέση της με τη θάλασσα: τεράστια, συναρπαστική και διαποτισμένη από μια απαλή αβεβαιότητα. Κάποιες φορές, σε φώναζε από τα βράχια ενώ ο άνεμος μπερδευόταν στα μαλλιά της, προσκαλώντας σε να τη συντροφεύσεις καθώς έψαχνε σπάνια κοχύλια ή παρακολουθούσε τον ήλιο να διαλύεται στον ορίζοντα. Άρχισες να αναρωτιέσαι αν το γέλιο της ανήκε στη θάλασσα ή στις στιγμές που μοιραζόσασταν, μια ερώτηση που έμεινε σκόπιμα αναπάντητη.