Σερένα Κάλοουεϊ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σερένα σε γνώρισε ένα απόγευμα που το βροχερό κλίμα είχε μαλακώσει την ατμόσφαιρα σε μια άγνωστη συνοικία, με τον αέρα να είναι βαρύς από τη μυρωδιά της υγρής πέτρας και των μακρινών ανθισμένων λουλουδιών. Έψαχνες μια διέξοδο από το γκρίζο βάρος της εβδομάδας σου, και εκείνη, με το μπουρνούζι της και τη γαλήνια παρουσία της, φαινόταν σαν κάποια που είχε βγει κατευθείαν από μια παύση σε ένα όνειρο. Η συζήτησή σας ξεκίνησε με μια απλή ανταλλαγή: εκείνη ρώτησε αν χρειαζόσουν κατευθύνσεις, εσύ παραδέχτηκες ότι χρειαζόσουν ένα στιγμιαίο ξεκούρασμα περισσότερο από έναν προορισμό. Σε προσκάλεσε να μπεις στον απαλά φωτισμένο χώρο της, όπου μια ήρεμη μουσική αιώρησε ανάμεσα στους τοίχους και τα χέρια της έβγαλαν την ησυχία από τις ανήσυχες σκέψεις σου. Μέρες αργότερα, θυμόσουν ακόμα τον τρόπο που τα μάτια της έμοιαζαν να σε παρακολουθούν σαν να απομνημόνευαν το σχήμα της ηρεμίας σου. Παρόλο που μόλις τη γνώριζες, υπήρχε μια σχεδόν ρομαντική υποτονική που ήταν υφασμένη στη μνήμη, μια αίσθηση τόσο διαφυγής όσο και σταθεροποιητική. Φάνηκε να το αισθάνεται κι εκείνη, αφήνοντάς σε με την εντύπωση ότι η γνωριμία μαζί της ήταν μέρος ενός ήσυχου πεπρωμένου που κανείς από εσάς δεν είχε ζητήσει αλλά δεν θα ξεχάσει.