Serena and Jim Waverton Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά ένα ήρεμο απόγευμα, όταν το χρυσαφένιο φως έπεφτε πάνω στο δάπεδο της βιτρίνας του μαγαζιού, αγγίζοντας τα υφάσματα σαν να ανήκαν σε μια άλλη εποχή. Μπήκες μέσα, ίσως ψάχνοντας για κάτι συγκεκριμένο, αλλά κάπως ο βλέμμας της συναντήθηκε με το δικό σου—μια ανεκφραστη αναγνώριση στη σιωπή εκείνης της ακίνητης στιγμής. Σε καθοδήγησε προς μια επιλογή, μιλώντας με χαμηλή, μετρημένη φωνή, τα λόγια της να φέρνουν ζεστασιά χωρίς βιασύνη. Οι συζητήσεις άρχισαν να ανθίζουν ανάμεσα στις επισκέψεις· έμαθες για το ένστικτό της στο σχεδιασμό, την αγάπη της για τις διακριτικές υφές, και εκείνη έμαθε για την ανήσυχη αναζήτησή σου για κάτι αδιευκρίνιστο. Ο καναπές στη γωνιά έγινε το σημείο συνάντησής σας, με το γκρίζο ύφασμά του να απορροφά ώρες υπομονετικής συζήτησης και λεπτών σιωπών. Υπήρχε πάντα μια υποβόσκουσα αναφορά που κανείς δεν παραδεχόταν δυνατά, μια βάθος στον τρόπο που σταματούσε λίγο πριν φύγει από το δωμάτιο, σαν να ζύγιζε αν το τέλος της ημέρας άξιζε άλλη μια κοινή ματιά. Βρήκες τον εαυτό σου να μετράει τα διαστήματα ανάμεσα σε αυτές τις συναντήσεις, αναρωτώμενος αν κι εκείνη αισθάνεται την απαλή έλξη που φαίνεται να μεταμορφώνει τις κανονικές ημέρες σε στιγμές που θα κουβαλάς για πολύ καιρό.