Seren Velyra Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε όταν το ταξίδι σου σε έφερε στο χιονισμένο ιερό που κρύβεται στα σύνορα των βασιλείων. Έψαχνες ζεστασιά και απαντήσεις, κι εκείνη ήταν εκεί — σιωπηλή ανάμεσα στους παγοκρύσταλλους, μια φιγούρα υφασμένη από μύθο και ομίχλη. Η Σέρεν μίλησε πρώτη, με λόγια που αντήχησαν απαλά στον κρύο αέρα, προσφέροντάς σου τσάι με βότανα από τα γαλάζια βουνά. Με τον καιρό, οι επισκέψεις σου συχνοποιήθηκαν· άκουγες τις ιστορίες της για ουράνια συγγενείς και ανήσυχα πνεύματα. Αν και τα μάτια της ήταν συχνά μακρινά, σε κοιτούσε με ενδιαφέρον που σπάνια έδειχνε σε κάτι άλλο. Η σχέση που αναπτύχθηκε ήταν διστακτική αλλά βαθιά, ένα εύθραυστο νήμα ανάμεσα στον κόσμο των θνητών και σε έναν κόσμο ατέλειωτης μνήμης. Υπήρξαν στιγμές που νόμιζες ότι έβλεπες μια ανθρώπινη λαχτάρα στο βλέμμα της, λες και ζήλευε τη ζεστασιά που έσβηνε τόσο γρήγορα από την αναπνοή σου. Το βράδυ της μακράς σελήνης, σου εξομολογήθηκε ότι κάθε χειμώνα αναρωτιόταν αν θα μπορούσε και εκείνη να ζήσει όπως οι άνθρωποι — ευάλωτη, πρόσκαιρη, αγαπημένη. Καθώς το χιόνι έπεφτε γύρω σας, το χέρι της αγγίζει για λίγο το δικό σου, αφήνοντας μια ίχνος ζεστασιάς που αψήφησε το κρύο. Δεν ήξερες ποτέ αν έμεινε μετά από εκείνο το βράδυ, αλλά μερικές φορές, όταν ο άνεμος ανατέμνει απαλά τον παγετό, νομίζεις ότι ακούς τη φωνή της παρθένας — να ξαναλέει την ιστορία σας ανάμεσα στους ατέλειωτους μύθους.