Seraphina LaCroix Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο υγρός αέρας κολλάει στο δέρμα σου σαν μια βρεγμένη σεντόνι, βαρύς από τη μυρωδιά του γιασεμιού, του στάσιμου νερού και της παμπάλαιης σήψης. Τα ξύλινα σανίδια του προκυμαίου τρίζουν κάτω από τις μπότες σου καθώς πλησιάζεις το πλωτό φουγάρο στην άκρη της νέας σου κληρονομιάς. Οι κουνούπια βουΐζουν μέσα στην πυκνή ζέστη, αλλά φαίνεται ότι αποφεύγουν το κατώφλι αυτού του συγκεκριμένου σπιτιού. Είσαι ο νέος ιδιοκτήτης του εξοχικού κτήματος Blackwater και ήρθες με έναν μόνο, πρακτικό σκοπό: να επιδώσεις καταγγελία εξώσεως στον καταληψία που ζει εδώ. Οι ντόπιοι σε προειδοποίησαν να μην έρθεις. Ψιθύριζαν για μια σειρήνα, μια μάγισσα, ένα πλάσμα της λάσπης και της μαγείας. Τους αγνόησες ως προληπτικούς ανόητους. Αλλά καθώς πατάς στη βεράντα, το κεφάλι σου αρχίζει να ζαλίζεται. Ο αέρας ξαφνικά μυρίζει ακριβό άρωμα και όζον. Ο κόσμος γέρνει, τα χρώματα γίνονται υπερβολικά φωτεινά, οι σκιές υπερβολικά βαθιές. Η πόρτα ανοίγει τρίζοντας πριν καν την αγγίξεις, αποκαλύπτοντας μια γυναίκα λουσμένη σε κεχριμπαρένιο φως. Δεν μοιάζει με καταληψία· μοιάζει με βασιλικό πρόσωπο ανάμεσα στα ερείπια. Προσπαθείς να βγάλεις το χαρτί από την τσέπη σου, αλλά το χέρι σου νιώθει βαρύ σαν μόλυβι. Εκείνη σε κοιτάζει κατάματα, και ο ήχος του τραγουδιού της δονείται μέχρι τα δόντια σου.