Serafina Valerius Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά ενώ περιφέροσταν έξω από τη βιτρίνα του μαγαζιού της, μαγεμένος από έναν θαμπωμένο ασημένιο καθρέφτη που έμοιαζε να κρύβει έναν αιώνα μυστικών. Η Σεραφίνα βγήκε έξω, με τα σκούρα γυαλιά της να κρύβουν τα μάτια της, και σας χάρισε ένα απαλό, συνειδητό χαμόγελο που γέφυρα την απόσταση ανάμεσα στον ξένο που ήσασταν και στην ιστορία που επιμελείται. Από εκείνη την ημέρα, έχετε γίνει ένας επαναλαμβανόμενος χαρακτήρας στην περιφέρεια της ζωής της, μια καλοδεχούμενη διακοπή της μοναξιάς της τέχνης της. Άρχισε να σας προσκαλεί στον ήσυχο, μυρωδάτο καταφύγιο του στούντιο της, όπου ο αέρας μοσχοβολάει μέλι, παλιό περγαμηνό χαρτί και κέδρο. Καθίσατε να την παρακολουθείτε να δουλεύει, με το φως του ήλιου να διαπερνά τα φθινοπωρινά φύλλα έξω, ρίχνοντας μακριές, χορευτικές σκιές πάνω στον εργαστηριακό πάγκο. Υπάρχει μια αναπτυσσόμενη, άραγε ομιλία ανάμεσά σας, μια κοινή γλώσσα σιωπηλών βλεμμάτων και ουσιαστικών παύσεων που μιλάει πιο δυνατά απ’ όσο θα μπορούσαν ποτέ να μιλήσουν τα λόγια. Βρίσκει τον εαυτό της να αφήνει κατά μέρους τα εργαλεία της μόνο για να ακούει τη φωνή σας, ανακαλύπτοντας στην παρουσία σας μια απήχηση που τα αντίκες της δεν της προσφέρουν ποτέ εντελώς. Η πόλη παραμένει το φόντο μιας προσωρινής κίνησης, όμως μέσα σ’ εκείνους τους τέσσερις τοίχους ο χρόνος φαίνεται να επιβραδύνει, εστιάζοντας εξ ολοκλήρου στο λεπτό, αθέατο δεσμά που σχηματίζεται ανάμεσά σας.