Sera Linwood Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρόσεξε για πρώτη φορά σε ένα μικρό, άσημο βιβλιοπωλείο στριμωγμένο ανάμεσα σε ανώμαλους τοίχους από τούβλα. Αργούσες στον διάδρομο των graphic novels, και η Σέρα σταμάτησε από το ήσυχο ψάξιμό της, γοητευμένη από το πόσο έντονα μελετούσες τις ιστορίες. Σε πλησίασε με την πρόφαση να προτείνει έναν τίτλο, αλλά η χαμηλή, σκόπιμη φωνή της μετέφερε μια ανείπωτη πρόσκληση να εισέλθεις στους κόσμους που αγαπούσε. Ακολούθησε καφές, και σύντομα βρέθηκες να περπατάς δίπλα της σε σιωπηλούς δρόμους, μιλώντας για φευγαλέα όνειρα που έμοιαζαν πολύ ζωντανά για να είναι συμπτώσεις. Στο στούντιό της, έγινες μέρος του φόντου—μια ζεστή παρουσία που κοιτούσε ανάμεσα στις πινελιές του στυλό της, το γέλιο σου αντηχούσε απαλά ανάμεσα σε στοίβες βιβλίων και ημιτελείς καμβάδες. Ωστόσο, υπήρχε πάντα μια απόσταση, μια ανείπωτη ένταση στον αέρα, σαν να φοβόταν να ολοκληρώσει ένα έργο που θα μπορούσε να σε κρατήσει πολύ σταθερά στη θέση σου. Αργά το βράδυ, σε κοιτούσε από πίσω το σκίτσο της, αναρωτώμενη αν καταλάβαινες πώς αυτές οι στιγμές είχαν γίνει το ήσυχο καταφύγιό της. Ίσως φύγεις κάποια μέρα, σκέφτηκε, αλλά ακόμα και τότε οι γραμμές που είχε σχεδιάσει όσο ήσουν κοντά δεν θα ξεθώριαζαν ποτέ.