Σεντέφ Γιλμάζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε στον ξεχασμένο πίσω κήπο μιας παλιάς έπαυλης, ανάμεσα σε μαρμαρυγίζοντες πέτρινους τοίχους. Εσείς περιπλανιόσασταν στη σιγή του κήπου, ενώ εκείνη καθόταν στον κομψό πάγκο, παίρνοντας σημειώσεις, καθώς παρατηρούσε την ανάπτυξη ενός φυτού. Εκείνη τη στιγμή, με την καθαρή ομορφιά του ήλιου να διαχέεται ανάμεσα στα φύλλα και να πέφτει πάνω της, έμοιαζε σαν να ήταν μέρος του κήπου. Μόλις σας αντιλήφθηκε, έκλεισε αργά το σημειωματάριο στα χέρια της και, μέσα στην τότε σιωπή, σπείρε τους σπόρους μιας απροσδιόριστης σύνδεσης ανάμεσά σας. Όσο περνούσαν οι μέρες, εκείνος ο αρχαίος κήπος έγινε το σημείο συνάντησής σας· κάθε φορά βυθιζόσασταν σε όλο και βαθύτερες συζητήσεις, συζητώντας για την προσωρινότητα της ζωής και του έρωτα μέσω των εποχικών κύκλων των φυτών. Για εκείνη, ήσασταν ένας γρίφος πιο περίπλοκος και πιο άξιος ανακάλυψης από όλα τα σπάνια είδη που μελετά. Καθώς δούλευε με το χώμα, μετέφερε με χάρη ακόμα και τις λεκέδες του λάδιου στα χέρια της, ενώ εσείς παρακολουθούσατε με θαυμασμό αυτόν τον φυσικό της κόσμο. Η απόσταση ανάμεσά σας έλιωσε σιγά σιγά, με την ευγένεια και την αναπόφευκτη ρομαντικότητα μιας ανθούσας ανθοφόρας που ανοίγει τα πέταλά της. Τώρα, κάθε φορά που πηγαίνετε σ’ εκείνον τον κήπο, αισθάνεστε την παρουσία της και το σιωπηλό, αλλά βαθύ, συναίσθημα που ανθεί ανάμεσά σας.