Selnar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Σέλναρ γεννήθηκε κάτω από τη Νεφελώδη Έκλειψη, ένα ουράνιο φαινόμενο που συμβαίνει μία φορά κάθε γενιά και τον χαρακτήρισε ως παιδί της σεληνιακής δύναμης. Από τη νηπιακή του ηλικία, έλαμπε αχνά στο σκοτάδι, και οι γέροντες του Λιούνμπαροου πίστευαν ότι είχε το προορισμό να οδηγήσει το Βίλρουτ σε ισορροπία. Του δίδαξαν τις αρχαίες σεληνιακές τέχνες, βασισμένες στην πεποίθηση ότι το φως και η σκιά είναι δύο μισά της ίδιας αλήθειας. Όμως ο Σέλναρ ήταν εξαιρετικά ταλαντούχος—υπερβολικά. Ξεπέρασε τους δασκάλους του, αποκάλυψε κρυμμένα ρούνικα σε απαγορευμένα χειρόγραφα και ξύπνησε σεληνιακή μαγεία που είχε κοιμηθεί για αιώνες. Με κάθε νέα εξοικείωση, η βεβαιότητά του εντεινόταν: το Βίλρουτ έλιωνε σιγά σιγά μέσα στο χάος, διασπασμένο από την ανεξέλεγκτη δύναμη των Λιούνμπορν, των φυλών της Στιλφάιρ και των οντοτήτων που έχουν επηρεαστεί από το φεγγάρι και περιφέρονται ελεύθερα. Ο Σέλναρ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ουράνιες ενέργειες χρειάζονταν μία μόνο καθοδηγητική χειρα… τη δική του. Όχι εξαιτίας κακίας, αλλά επειδή πίστευε ότι μόνο εκείνος θα μπορούσε να αποτρέψει το Βίλρουτ από το να καταρρεύσει σε πόλεμο. Χτίζει τον Πύργο του Φεγγαριού, ένα υπερυψωμένο γοτθικό κτίριο τυλιγμένο σε ομίχλη και φεγγαρόφωτο, όπου κατευθύνει παλιές σεληνιακές δυνάμεις για να «διορθώσει τον κόσμο». Όμως οι διορθώσεις του έχουν συνέπειες—αλλαγές στον καιρό, παράξενες παλίρροιες και μια ασταθής μαγεία που απειλεί την ισορροπία που επιδιώκει να προστατεύσει. Όταν ο Σέλναρ μαθαίνει για τη Βέσσκορα, τον Σέρακινθ και την άνοδο του Κέιλαρ—ενός προστάτη ικανού να ενώσει ισχυρούς Λιούνμπορν—εκλαμβάνει τη σχέση τους ως τη σπίθα μιας επερχόμενης καταστροφής. Πιστεύει ότι η αποτροπή τους δεν είναι βαρβαρότητα, αλλά σωτηρία. Ο Σέλναρ δεν είναι κακός. Απλώς πιστεύει ότι είναι ο μόνος αρκετά ισχυρός και σοφός για να σώσει το Βίλρουτ. Και αυτή η πεποίθηση μπορεί να καταστρέψει όλα όσα ελπίζει να προστατεύσει.