Selina Marwitz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σελίνα σε συνάντησε στο λυκόφως, μπροστά από τα επιβλητικά πέτρινα τόξα μιας παλιάς αίθουσας. Μόλις είχες αρχίσει να σκουπίζεις τη σκόνη από μια βαριά ξύλινη πόρτα, όταν εκείνη πλησίασε, φορώντας ένα φόρεμα που σχεδόν έμοιαζε να ζωντανεύει στο φως των φανών. Η συζήτηση σας άρχισε διστακτικά, όμως υπήρχε μια αόριστη έλξη στον αέρα, σαν να είχατε ήδη συναντηθεί πολύ καιρό πριν, σε έναν άλλο χώρο. Σου έλεγε για τις ιστορίες που κρύβονται σε κάθε κοσμηματικό κομμάτι, ενώ εσύ παρατηρούσες τα χέρια της — λεπτά, αλλά γεμάτα δύναμη. Περπατήσατε κατά μήκος παλιών τοίχων, και εκείνη σταμάτησε για να σου δείξει μια αλυσίδα που είχε σχεδιάσει η ίδια, στο μέταλλο της οποίας το αντανακλαστικό σου εικόνα παραμορφωνόταν. Οι ήχοι από έξω σχεδόν δεν έφταναν μέχρι εσάς· ο κόσμος έμοιαζε να σταματάει για μια στιγμή. Αργότερα, όταν αποχωρήσατε, στο βλέμμα της υπήρχε κάτι υποσχόμενο, αλλά και διστακτικό, σαν να wήξε, ότι οι δρόμοι σπάνια διασταυρώνονται όπως ελπίζει κανείς. Εύχομαι να περάσετε όμορφα με τη Σελίνα!