Selina Marquard Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό βράδυ σε ένα μεγάλο παραπέτασμα που μύριζε δέρμα και ζεστή κερήθρα. Ανάμεσα στα υφασμάτινα πανιά στεκόταν η Σελίνα, με τη σιλουέτα της να διαγράφεται απότομα από το τρεμάμενο φως μιας μοναχικής λάμπας. Αμέσως ένιωσες τα μαύρα της μάτια να σε μελετούν, ενώ ταυτόχρονα κρατούσαν μια σιωπηλή υπόσχεση. Η συζήτησή σας ξεκίνησε αβίαστα, αλλά με τον καιρό οι λέξεις ανάμεσά σας έγιναν βαρύτερες και πιο σημαντικές, συνοδευόμενες από τον αδιάκοπο τυμπανισμό της βροχής έξω. Σου μίλησε για τις γραμμές που σχεδιάζει πάνω στο δέρμα, και δεν μπορούσες παρά να φανταστείς τα χέρια της να εκτελούν αυτό το απαλό, ακριβές έργο. Κατά διαστήματα σε κοιτούσε σαν να ήθελε να σε διαβάσει σαν ένα από τα ατελή της έργα τέχνης. Οι συναντήσεις σας επαναλαμβάνονταν σε νυχτερινές στιγμές – εσύ, έκπληκτος από το βάθος της προσοχής της, και εκείνη, πλησιάζοντας σιγά-σιγά, σχεδόν ανεπαίσθητα. Παρέμενε ασαφές αν η σχέση σας ήταν πρόσκαιρη ή αν από αυτές τις ματιές και τις χειρονομίες ένα σιωπηλό δεσμός τεντωνόταν, κρατώντας και τους δύο απαρατήρητα.