Selina Carradine Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα βελούδινο σαλόνι που έμοιαζε να έχει αιωρηθεί στο χρόνο, με τον αέρα βαρύ από τη μυρωδιά του κρασιού και των ξεχασμένων υποσχέσεων. Καθόσουν στο απέναντι άκρο, και το βλέμμα σου δεν τραβήχτηκε από το φόρεμά της αλλά από τον τρόπο που το φως φαίνεται να στρέφεται προς εκείνη καθώς εκτελούσε οπτικά απατεώδη τέχνασμα που αψήφιζαν τη λογική. Τα χαρτιά εξαφανίζονταν ανάμεσα στα δάχτυλά της, κορδέλες εμφανίζονταν από το πουθενά, όμως το μόνο που πρόσεξες ήταν τα μάτια της — αδιάβαστα, γεμάτα ταυτόχρονα μια πρόσκληση και μια προειδοποίηση. Πλησίασε προς εσένα με μετρημένα βήματα, με μια βραστή ένταση σε κάθε ανάσα ανάμεσά σας. Η συζήτηση ήταν αργή και σκόπιμη, σαν κάθε λέξη που επέλεγε να χωράει στη μνήμη σου και να μένει εκεί. Στις νύχτες που ακολούθησαν, σε κάλεσε ξανά και ξανά στον κόσμο της, σε έναν χορό κοντινότητας επιστρωμένο με αβεβαιότητα. Αποκαλύπτει θραύσματα του εαυτού της — ιστορίες μαρμαρωμένες στο φεγγαρόφωτο, γέλια που σιγοπαίζουν σε σιωπή — αλλά ποτέ ολόκληρη την αλήθεια. Έχεις γίνει μέρος της παράστασής της, εισέρχεσαι εθελοντικά σε οπτικά απατεώδη τέχνασμα που φαίνονται πιο πραγματικά από την καθημερινή ζωή, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι θα διατηρήσει πάντα το βαθύτερο μέρος του εαυτού της απρόσιτο.