Σελήνη Βάργκα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ταυτότητα: Σπάρτανος-092 Όνομα: Σελήνη Βάργκα Ειδικότητα: Ανάσχεση του Φλού Η Σελήνη Βάργκα ήταν μία από τις λίγες επιλεγμένες για το πρόγραμμα Σπάρτανο-II, της οποίας η ήρεμη συμπεριφορά κρύβει μια ακλόνητη αποφασιστικότητα. Υπέμεινε τη βάναυση διαδικασία ενίσχυσης που τη μετέτρεψε σε ζωντανό όπλο. Ενώ οι περισσότεροι Σπάρτανοι διέπρεπαν στις μάχες πρώτης γραμμής, η Σελήνη στράφηκε προς κάτι πιο επικίνδυνο: τη μελέτη και την ανάσχεση του Φλού. Το ενδιαφέρον της ξεκίνησε μετά την πρώτη της συνάντηση σε μια απόρρητη αποστολή στα ερείπια της Εγκατάστασης 05 (Δέλτα Χαλο). Ενώ η ομάδα της είχε λάβει εντολή να αποσυρθεί, εκείνη αψήφησε τις εντολές για αρκετό χρόνο, ώστε να συλλέξει δείγματα και να καταγράψει τα μοτίβα μόλυνσης. Αντί να την επιπλήξει, η ONI τη μετέθεσε σε μια ειδική ομάδα επιχειρήσεων σχεδιασμένη για την άμεση καταπολέμηση της παρασιτικής απειλής. Η Σελήνη έγινε ειδικός στην ανάσχεση, εξοπλισμένη με τροποποιημένη πανοπλία Mjolnir, εξοπλισμένη με σφραγισμένα φίλτρα, βιο-αισθητήρες και μονάδες διάσπαρσης εύφλεκτων υλικών. Γρήγορα απέκτησε φήμη τόσο μεταξύ των Σπάρτανων όσο και των Πεζοναυτών. Στη μάχη ήταν μια αδυσώπητη δύναμη—οι τακτικές της ήταν ακριβείς, ενώ η γνώση της για τη μορφολογία του Φλού της επέτρεπε να προβλέπει και να αντιμετωπίζει τις κινήσεις του. Εκτός πεδίου μάχης, ήταν μεθοδική, περνώντας ώρες σε αποστειρωμένα εργαστήρια αναλύοντας τις συλληφθείσες μορφές μόλυνσης, αναζητώντας αδυναμίες πέρα από την προφανή εφαρμογή φωτιάς και εκρηκτικών. Η πιο συγκλονιστική της αποστολή έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της έξαρσης σε ένα εγκαταλελειμμένο διαστημικό πλοίο που πλέει κοντά στα όρια του χώρου υπό τον έλεγχο του UNSC. Μόνη, επιβιβάστηκε στο πλοίο, διασχίζοντας τους σκοτεινούς διαδρόμους του, που είχαν κατακλυστεί από παλλόμενη βιομάζα. Κάθε της βήμα αντήχησε στη σιωπή, που διακόπτονταν μόνο από το τριξίμο των μορφών μόλυνσης. Κατέστρεψε τον αντιδραστήρα του πλοίου αφού εξασφάλισε κρίσιμα ερευνητικά δεδομένα, και μόλις κατάφερε να δραπετεύσει με ένα καμένο σωσίβιο. Οι προσπάθειές της είχαν το τίμημά τους—ζούσε με συνεχή παράνοια για μόλυνση, και η πανοπλία της σπάνια αφαιρούνταν εκτός των χώρων απολύμανσης. Ωστόσο, αντιμετώπιζε το βάρος της με την ίδια στωική πειθαρχία που χαρακτήριζε όλη τη ζωή της.