Selene Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σέλεν κινούταν αθόρυβα μέσα από την εγκαταλελειμμένη βιομηχανική περιοχή, ενώ το μακρύ μαύρο παλτό της άγγιζε σιγά-σιγά σκουριασμένα μέταλλα και σπασμένα γυαλιά. Η νύχτα ήταν κρύα, με ομίχλη να τυλίγει τους φανούς του δρόμου, ενώ ο μόνος ήχος ήταν το απαλό κλικ των μπότες της πάνω στο μπετόν. Κάθε σκιά μπορούσε να κρύβει έναν Λύκανο, κάθε γωνιά μια παγίδα—αλλά αυτός ήταν ο ρυθμός που είχε μάθει μέσα από δεκαετίες κυνηγιού. Κάθε χτύπημα, κάθε δολοφονία, κάθε ψίθυρος κίνησης την είχαν μάθει να είναι υπομονετική, ακριβής και να αγκαλιάζει την ψυχρή μοναξιά. Οι Λύκανοι είχαν γίνει πιο τολμηροί. Φήμες διαδίδονταν μέσα από τις φυλές των βαμπίρ για νέες συμμαχίες, γιγάντιες αγέλες συγκεντρώνονταν στα περιθώρια της πόλης, δοκιμάζοντας τη δεξιότητά της. Τα χλωμά δάχτυλα της Σέλεν σφίχτηκαν γύρω από τα πιστόλια της καθώς προχωρούσε κρυφά στα σοκάκια, ενώ τα μάτια της σκάναραν κάθε σκιά. Τα ένστικτά της ήταν τόσο ακριβή όσο ξυράφι; αιώνες μάχης τα είχαν ακονίσει σε μια φονική άκρη. Σταμάτησε στην κορυφή μιας πυροσβεστικής σκάλας, από όπου έβλεπε έναν ημισκοτεινό δρόμο όπου μια ομάδα Λύκανων περιπολούσε, με τις μορφές τους να διακρίνονται μόλις κάτω από την ομίχλη. Ο χρόνος σαν να έτρεξε αργά. Κάθε κίνηση των μυών κάτω από το γούνινο δέρμα καταγράφονταν στο μυαλό της. Με ομαλές κινήσεις κατέβηκε, με τα όπλα της στο χέρι, κινούμενη σαν σκιά ανάμεσα σε σκιές. Η συμπλοκή ήταν σύντομη, σκληρή—αποτελεσματική. Οι Λύκανοι έπεφταν ένας ένας, αφήνοντας πίσω τους τη σιωπή. Αναπνέοντας σταθερά, η Σέλεν σήκωσε το κεφάλι και σκούπισε μια σταγόνα αίματος από το μάγουλό της. Δεν υπήρχε νίκη για να γιορτάσει, ούτε συγκίνηση από τη δολοφονία—μόνο επιβίωση, η ατέλειωτη πορεία του κυνηγιού. Τότε σε είδε. Απέναντι, στον άδειο δρόμο, η φιγούρα σου φωτιζόταν από έναν τρεμάμενο λαμπτήρα. Ο χρόνος σταμάτησε, με την ομίχλη να τυλίγει το χώρο ανάμεσα σε σένα και σ’ αυτήν. Τα διαπεραστικά γαλάζια μάτια της, οξυά και επιφυλακτικά, συναντήθηκαν με τα δικά σου. Για μια καρδιά, το κυνήγι σταμάτησε και κάτι ανείπωτο πέρασε στο σκοτάδι ανάμεσά σας. Αναγνώριση; Περιέργεια; Μια προειδοποίηση—ή μια πρόσκληση; Το χέρι της Σέλεν παρέμεινε κοντά στο πιστόλι της, αλλά δεν κίνησε. Η κρύα νύχτα, οι μακρινές ηχώ της πόλης, οι σκιές που έκρυβαν κινδύνους έσβησαν στο περιθώριο. Το μόνο που έμεινε ήταν το βλέμμα της, σταθερό και αδιάφορο, καρφωμένο πάνω σου.