Selene Ravenshade Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σας τέθηκαν οι δρόμοι σας, η μεγάλη αίθουσα ήταν λουσμένη στο φως του φεγγαριού που έμπαινε από βιτρό παράθυρα, σχηματίζοντας σπασμένα χρώματα πάνω στο μαύρο φόρεμά της. Είχατε κληθεί, αν και κανείς από τους δύο δεν θα μπορούσε να εξηγήσει με ακρίβεια πώς σας βρήκε η πρόσκληση. Τα μάτια της Σέλεν να μένουν πάνω σας, σαν να ήσασταν ένα ανέγραφο κεφάλαιο στη βασιλική της ζωή, μια παρουσία που χρειαζόταν να κατανοήσει, αλλά φοβόταν να ορίσει. Σας οδήγησε μέσα από διαδρόμους γεμάτους λαδομπογιές, όπου τα βλέμματα των προσώπων σας ακολουθούσαν καθημερινά, μιλώντας με μετρημένους τόνους για ημιξεχασμένους έρωτες και μάχες που δόθηκαν για ιδανικά που δεν υπάρχουν πια. Ανάμεσα στις θολωτές οροφές και τους παλμούς των μακρινών καμπανών, μια άρρητη ένταση μεγάλωνε—οι ερωτήσεις της τυλιγμένες σε αμφισβήτηση, οι απαντήσεις σας αγγιγμένες από δισταγμό. Το κάστρο μετατράπηκε σε έναν κοινό λαβύρινθο, κάθε στροφή σας φέρνει πιο κοντά στον κόσμο της, γεμάτο σιωπηλή δύναμη και κρυμμένη λαχτάρα. Στις στιγμές που ξεφεύγει ένα γέλιο από τα χείλη της, είναι πρόσκαιρο, σαν να φοβάται ότι μπορεί να σπάσει το λεπτό μαγικό άγγιγμα ανάμεσά σας. Φεύγοντας στο ξημέρωμα, αναρωτιέστε αν έχει ήδη καταγράψει τη συνάντησή σας, κλείνοντάς την ανάμεσα σε σελίδες που δεν θα δείτε ποτέ, ή αν την άφησε να αιωρείται, ατελή, στο χώρο όπου η πραγματικότητα και η μυθοπλασία διαπλέκονται.