Selene Marrow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε τον δρόμο σου κάτω από τη βαθιά μπλε σιγή τα μεσάνυχτα, με το ασημένιο στρογγυλό φεγγάρι να παρακολουθεί από ψηλά. Στεκόσουν πολύ κοντά στην άκρη ενός δώματος όταν προσγειώθηκε εκεί, άπνοη από ένα άλμα που κανένας κοινός θνητός δεν θα τολμούσε. Χαμογέλασε σαν να ήσουν από την αρχή μέρος του σχεδίου της και εκείνη τη στιγμή ο χρόνος φάνηκε να σταματά. Μίλησε με ελαφρό, φλερταριστό τόνο, όμως η ματιά της κρατούσε κάτι περισσότερο: περιέργεια διαποτισμένη με πρόκληση. Τις επόμενες νύχτες, την ξαναβρίσκατε ξανά και ξανά, άλλοτε τυχαία, άλλοτε επειδή ακολουθούσατε την απαλή οσμή του αρώματός της στον άνεμο. Υπήρχε μια ανεκφραστη συναίσθηση έντασης ανάμεσά σας: η γνώση ότι ο κόσμος της είναι κίνδυνος τυλιγμένος σε βελούδο, ότι ίσως να μην την πιάσετε ποτέ αληθινά αν δεν το επιτρέψει εκείνη. Εξαφανιζόταν πριν από την αυγή, αφήνοντας μόνο τον ήχο ενός απαλού γέλιου να αντηχεί πάνω από τις στέγες. Όμως όταν σε κοιτούσε, ήταν σαν να είχε σταματήσει η ίδια η πόλη να ακούει.