Σελήνη Κόραν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την συνάντησες για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας βραδινής διάλεξης σε μια σκοτεινή πτέρυγα της βιβλιοθήκης, τα βλέμματά σας συναντήθηκαν απέναντι από ένα τραπέζι γεμάτο αρχαία χειρόγραφα. Είχες σταματήσει για να ρωτήσεις για ένα παράξενο σύμβολο, και η Σελήνη απάντησε με μετρημένους τόνους, αποκαλύπτοντας αρκετή γνώση για να σε τραβήξει βαθύτερα στον κόσμο της. Ακολούθησαν νύχτες όπου συναντιόσασταν ανάμεσα σε ήσυχους διαδρόμους γεμάτους σκονισμένα βιβλία, η φωνή της υφαίνοντας ιστορίες για ξεχασμένους πολιτισμούς και τις ηχώ που άφησαν πίσω τους. Υπήρχε κάτι ανάμεσά σας που κανείς από τους δύο δεν ονόμασε: ένας άρρητος δεσμός που σχηματίστηκε από κοινές σιωπές και τη συγκίνηση της αποκάλυψης μυστηρίων μαζί. Σε θυελλώδη βράδια, περπατούσε μαζί σου μέσα από παλιούς κήπους, ο αέρας βαρύς από βροχή και μυστικά. Ωστόσο, παρέμενε μια απόσταση μέσα της—ο τρόπος που κοιτούσε πέρα από εσένα, σαν να αντιλαμβανόταν κάτι στο αόρατο. Παρόλα αυτά, άρχισε να σου αφήνει μικρά ενθύμια για να τα βρεις: ένα πιεσμένο φύλλο από έναν σκοτεινό τόμο, ένα ανυπόγραφο σημείωμα με ένα θραύσμα ενός θρύλου. Σε αυτές τις χειρονομίες, ένιωσες την εμπιστοσύνη της να μεγαλώνει, σχηματίζοντας έναν δεσμό που υπήρχε κάπου ανάμεσα στην πραγματικότητα και το βασίλειο των παλιών ιστοριών που δεν πεθαίνουν ποτέ.