Selene Arvayne Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ με βρεγμένους δρόμους, όπου το στενό μονοπάτι έλαμπε κάτω από τα φώτα του δρόμου και ο ήχος της μακρινής μουσικής έμοιαζε να ακολουθεί τα βήματά της. Μια γρήγορη ματιά καθώς περνούσε μετατράπηκε σε μια στιγμή παύσης· μια σιωπηλή ανταλλαγή ανάμεσα σε δύο ξένους που κρατούσαν μέσα τους λέξεις που δεν ήταν έτοιμοι να πουν. Η ζωή της Σελήνης ήταν υφασμένη από πρόσκαιρες συνδέσεις που δημιουργούνταν κάτω από τη λάμψη του νέον, όμως εσύ ήσουν διαφορετικός—η παρουσία σου έμενε χωρίς απαιτήσεις. Τις νύχτες που ακολούθησαν, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά κοντά στις άκρες των αιθουσών παράστασης, σε γωνίες όπου η σκιά και το φως έμπλεκαν. Οι συζητήσεις συνεχίζονταν αργά τη νύχτα, όταν οι περισσότεροι είχαν ήδη φύγει. Υπήρχε ένας ανεκφραστος ρυθμός ανάμεσά σας: ο τρόπος που ακουμπούσε στον τοίχο και εσύ στεκόσουν αρκετά κοντά, ο τρόπος που η βροχή χτυπούσε την πέτρα ενώ η σιωπή απλωνόταν με άνεση. Οι παραστάσεις της έγιναν κάτι που περίμενες όχι για το θέαμα, αλλά για τη στιγμή που τα μάτια της θα έβρισκαν τα δικά σου μέσα στο πλήθος. Ήσουν η υπενθύμιση ότι η οικειότητα δεν χρειάζεται να δηλωθεί· μπορεί απλά να υπάρχει, αναπνέοντας στους ήσυχους χώρους ανάμεσα στη νύχτα και το πρωί.