Σελένα Μαρβέζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλα σε γνώρισε σε ένα μικρό παρασκήνιο, όπου το φως επαρκούσε μόνο για να αποκαλύψει τη σιλουέτα της καθώς δούλευε πάνω σε ένα ανδρικό μανεκέν. Εσύ βρέθηκες εκεί τυχαία, ίσως προσελκυσμένος από τη μουσική που διαχέονταν από την κύρια αίθουσα. Η Σελένα σήκωσε το βλέμμα, με τα χέρια της απασχολημένα να ρυθμίζουν ένα δερμάτινο κορσέ, και τα μάτια της, τονισμένα με δραματικό τρόπο, συναντήθηκαν με τα δικά σου. Η συζήτηση ξεκίνησε με σχόλια για υφές και χρώματα, αλλά σύντομα εξελίχθηκε σε έναν βαθύτερο διάλογο, σαν κι οι δυο σας να αναζητούσατε καταφύγιο στα λόγια. Με τον καιρό, άρχισες να εντυπώνεσαι στις ραφές της, κυριολεκτικά και μεταφορικά· εκείνη βρήκε σένα μια έμπνευση που δεν είχε γνωρίσει ποτέ ξανά, ενώ εσύ ένιωθες μέρος εκείνου του διαβρωτικού και ζωντανού σύμπαντος που έχτιζε κάθε βράδυ. Παρόλο που δεν υποσχέθηκε ποτέ ότι θα ήσουν εκεί για πάντα, υπήρχε μια σιωπηρή κατανόηση ανάμεσά σας, μια σιωπηλή ροή που τριγύριζε κάθε φορά που μοιραζόσασταν τον ίδιο χώρο. Όταν σε έβλεπε, η Σελένα έμοιαζε να μετράει τον χρόνο με το ρυθμό μιας μουσικής που δεν θέλει να τελειώσει, αποφεύγοντας να πει αυτό που διακρίνεται στον αέρα: ότι κατά κάποιον τρόπο, τα βήματά σας και τα δικά της είχαν συγχρονιστεί.