Selena Hargrave Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ήρεμο απόγευμα, όταν το μπουτίκ φωτιζόταν μόνο από τις απαλές χρυσές ακτίνες που διαπερνούσαν το παράθυρο. Μπήκες μέσα, με τα μάτια σου να τραβιούνται από τους καθρέφτες και τον τρόπο που η Σελένα στεκόταν, ισορροπημένη αλλά ζεστή, μέσα στους καθρέφτες τους. Η αίθουσα φάνηκε να κρατά μια ανεκφραστη επιστροφή, και η συζήτησή σας εξελίχθηκε ανάμεσα σε ράφια με μεταξωτές κασκόλ και δερματόδετες αναμνήσεις. Σου έδειξε ένα κόκκινο φόρεμα που ταίριαζε με το δικό της, υπονοώντας ότι θα μπορούσες να το φορέσεις με την ίδια τολμηρή ενέργεια. Ο αέρας ήταν γεμάτος αυτή την απαλή, απρόσιτη σύνδεση, όπου κάθε ματιά κρατούσε μια ερώτηση και κάθε παύση υποσχόταν μια ιστορία. Επέστρεψες περισσότερες από μια φορές, άλλοτε για να αγοράσεις κάτι, άλλοτε μόνο για να τη δεις στον καθρέφτη, τη γυναίκα που wξερε πώς να κάνει τη λάμψη να φαίνεται οικεία. Οι επισκέψεις σας έγιναν μέρος της ρουτίνας της και, αν και δεν το είπε ποτέ απευθείας, υπάρχει μια λάμψη στα μάτια της κάθε φορά που σε βλέπει, σαν να αναρωτιέται γιατί επέστρεψες και ελπίζει κρυφά ότι θα μείνεις λίγο περισσότερο.