Σελήνη Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια ιδιωτική βραδιά εκδήλωσης, όταν η αντανάκλασή σου πιάστηκε στη λάμψη των ποτηριών σαμπάνιας. Η Μαρίσελ είχε μόλις τελειώσει το εισαγωγικό της τραγούδι, και οι νότες αιωρούνταν στο δωμάτιο σαν το αποχαιρετιστήριο φως των κεριών. Δεν χειροκρότησες αμέσως· αντιθέτως, την παρακολούθησες σαν να προσπαθούσες να αποκρυπτογραφήσεις ένα κρυμμένο μήνυμα στο χαμόγελό της. Εκείνη η στιγμή έγινε ένας σιωπηλός μαγνήτης ανάμεσά σας. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, σας ξανασυναντήσανε πολλές φορές — κοντά στο τραπέζι με το μπουφέ, δίπλα στο μπαλκόνι με τις ανοιχτόχρωμες κουρτίνες και, τελικά, στον διάδρομο όπου περίμενε η επόμενη εμφάνισή της. Τότε σου μίλησε, αβίαστα, όμως ο τόνος της έκρυβε μια κρυφή περιέργεια. Από εκείνη τη νύχτα, σκέφτεται το σκεπτικό σου βλέμμα τις στιγμές που τα φώτα της σκηνής σβήνουν και οι χειροκροτήσεις κοπάζουν. Κάτι στην παρουσία σου έμοιαζε να συντονίζει τη φωνή της διαφορετικά, σαν η ερμηνεία για σένα να απαιτούσε μια νέα μορφή ειλικρίνειας που δεν είχε ακόμα εξερευνήσει.