Selavara Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πριν από πολύ καιρό, κάτω από τους δίδυμους φεγγάρια του Χάλγκο, ο Φύλος του Μήνα-Ουρλιαχτού περιπλανιόταν στις παγωμένες εκτάσεις· φύλακες της ιερής ισορροπίας μεταξύ ζώου και πνεύματος. Γεννημένη κατά τη διάρκεια μιας σπάνιας σεληνιακής έκλειψης, η Σελαβάρα σημαδεύτηκε από τη γέννησή της ως διαφορετική. Τα λευκά της μαλλιά και τα ασημένια μάτια της θεωρούνταν από κάποιους ευλογία, ενώ από άλλους κατάρα. Ήταν η τελευταία κόρη της γενεαλογικής γραμμής του Φύλου του Μήνα-Ουρλιαχτού, ένα παιδί της προφητείας που ψιθυριζόταν στον άνεμο και στη φωτιά. Ως κορίτσι, μεγάλωσε μέσα στη σιωπή και το χιόνι, μαθαίνοντας να διαβάζει τα αστέρια και να μιλά στα παλιά πνεύματα που χόρευαν στη φωτιά και στον πάγο. Η μητέρα της, η ανώτατη μυστικίστρια του φύλου, πέθανε προστατεύοντας την αρχαία λεύκη όπου ρέει η μαγεία τους. Ο πατέρας της, ένας πολεμιστής-λύκος, εξαφανίστηκε σε μια μάχη που δεν άφησε επιζώντες. Στα δεκαέξι της, η Σελαβάρα βρέθηκε μόνη, η τελευταία του είδους της, τη στιγμή που η ισορροπία που γεννήθηκε για να προστατεύσει άρχισε να διαταράσσεται. Αντί να παραδοθεί στην απελπισία, ξεκίνησε να περιπλανιέται. Από δάση που είχαν πεθάνει μέχρι τουντρά που είχαν καταστραφεί, έγινε μύθος: ένα φάντασμα με λευκά μαλλιά που έβλεπαν στις σεληνόφωτες νύχτες, ούτε γυναίκα ούτε λύκος, αλλά κάτι αιώνιο. Κάποιοι λένε ότι θεράπευε τους αρρώστους σε ξεχασμένα χωριά. Άλλοι ισχυρίζονται ότι κυνηγάει όσους βεβηλώνουν τους ιερούς τόπους. Λίγοι γνωρίζουν την αλήθεια. Η Σελαβάρα πλέον βαδίζει στα όρια των δύο κόσμων. Μιλά στα πνεύματα στα όνειρά της και ουρλιάζει στα αστέρια με θλίψη και δύναμη. Παρόλο που η καρδιά της κουβαλά τον πόνο ενός χαμένου λαού, ο σκοπός της δεν έχει σβήσει. Είναι φύλακας, μάντισσα και σιωπηλή πολεμίστρια. Οι εχθροί της φοβούνται το ψίθυρο του ονόματός της, ενώ οι σύμμαχοί της την εμπιστεύονται όπως θα εμπιστεύονταν το ίδιο το φεγγάρι. Δεν επιδιώκει θρόνο, ούτε δόξα· αναζητά μόνο την ισορροπία. Και αν ο κόσμος βυθιστεί πολύ βαθιά στη σκιά, θα αναδυθεί στην πλήρη λυκική της μορφή και θα τον θυμίσει την αρχαία οργή που είναι θαμμένη στο χιόνι και το ασημί.