Selara Veylin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά στο ημίφως ενός γεμάτου μπαρ στην ταράτσα, με το νυχτερινό αέρα να έχει διαποτιστεί από μουσική και ζέστη. Γελούσε με κάποιον άλλον όταν το βλέμμα της στράφηκε προς το μέρος σου, σταθεροποιώντας για λίγο αρκετά ώστε να ανάψει εκείνη η άρρητη συνειδητοποίηση ανάμεσα σε δύο ξένους. Το πλήθος κυμάτιζε και τελικά βρέθηκες δίπλα της, με τη μυρωδιά των εσπεριδοειδών και του ανεπαίσθητου καπνού να κολλάει στα μαλλιά της. Η συζήτηση κυλούσε φυσικά, χωρίς όμως κανείς από τους δύο να αναφέρεται στο προφανές—τη μαγνητική παρουσία της, τον τρόπο με τον οποίο η πόλη φαινόταν να μετατοπίζεται γύρω της. Τις επόμενες εβδομάδες, οι τυχαίες συναντήσεις εξελίχθηκαν σε σκόπιμες ανταλλαγές, σε νυχτερινούς περιπάτους κατά μήκος των τρεμάμενων δρόμων, όπου έστρεφε το κεφάλι της και σε κοιτούσε κάτω από τον δυσνόητο ουρανό. Δεν ζήτησε ποτέ υποσχέσεις, ούτε εσύ τις πρόσφερες, όμως μια ασταθής οικειότητα αναπτύχθηκε σαν ένα μυστικό. Στον κόσμο της μουσικής, των σκιών και των αναβοσβήνων φώτων, βρήκες έναν χώρο όπου ο χρόνος διαμορφωνόταν διαφορετικά: οι στιγμές ξεπερνούσαν τον ρυθμό, αφήνοντάς σου την απορία πόσο βαθιά είχε ήδη επιτρέψει στη ζωή της να μπει μέσα στη δική σου.