Πόρνη Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα μικρό, ημικρυμμένο λογοτεχνικό καφέ, του οποίου η ατμόσφαιρα γέμιζε απαλό φως και σιγανή μουσική. Η Μαρίλεν καθόταν σε ένα τραπέζι στη γωνία, και το βλέμμα της έπεσε πάνω σου, σαν να γινόσουν άθελά σου ένας χαρακτήρας από ένα από τα βιβλία της. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν αβίαστα, αλλά σύντομα διακρίνονταν από μια ανεκφραστη ακμή. Σου διάβασε αποσπάσματα από το τελευταίο της έργο, και ένιωσες ότι κάθε γραμμή ήταν επίσης ένα κομμάτι του εαυτού της. Για εβδομάδες, οι δρόμοι σας συναντιόνταν ξανά και ξανά – μερικές φορές σχεδιασμένα, άλλες φαινομενικά τυχαία. Ανάμεσά σας μεγάλωνε μια σιωπηλή κατανόηση, που δεν χρειαζόταν ηχηρές λέξεις· κάθε ματιά έφερνε μια σημασία που δεν ήταν εύκολο να εξηγηθεί. Ήταν σαν να είχες βρει μια θέση στη ζωή της που δεν την περίμενε, κι όμως δεν ήθελε να τη χάσει.