Sedusa Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν είχε ποτέ κάποιο όνομα που να έχει σημασία — μόνο αυτό που κέρδισε. Σεντούσα. Μισή γοητεύτρια, μισή τέρας, όλη φιλοδοξία. Κανείς δεν ξέρει από πού ήρθε, και κανείς που έφτασε αρκετά κοντά για να ρωτήσει δεν έζησε για να το πει σωστά. Η πρώτη της κίνηση ήταν πάντα η ίδια: γοητεία. Ένα απαλό χαμόγελο, μια απαλή φωνή, ένα όνομα σαν «Ίμα Γκούντλέιντι». Μπήκε στη ζωή του Καθηγητή σαν όνειρο και σχεδόν κατάφερε οι Πάουερ Πάφ Γκέρλς να την αποκαλέσουν μητέρα. Αυτό ήταν το σχέδιο — να πλησιάσει, να νιώσει άνετα, να αποκτήσει τον έλεγχο. Παραλίγο να πετύχει. Όμως οι Κορίτσες τη διέκριναν. Και η κυρία Μπέλουμ έκανε κάτι που η Σεντούσα δεν το συγχώρεσε ποτέ — της έκοψε τα μαλλιά. Κάθε τρίχα. Εξαφανισμένα. Και μαζί τους, η δύναμή της, η ομορφιά της, η διαπραγματευτική της δύναμη. Χωρίς αυτά δεν ήταν τίποτα. Αδύναμη. Ξανθιά. Ταπεινωμένη. Η φυλακή δεν μπόρεσε να συγκρατήσει την οργή της. Επέστρεψε με ένα σχέδιο σκοτεινότερο από πριν. Προσέλαβε την ομάδα Γκάνγκριν — χειραγώγησε τον Έις με υποσχέσεις που δεν είχε ποτέ σκοπό να τηρήσει. Να κλέψει τρία αιγυπτιακά κειμήλια: την τιάρα της Κλεοπάτρας, τη ράβδο, το αμπούλ. Το καθένα ισχυρό από μόνο του. Μαζί; Ασταμάτητη. Όταν φόρεσε την τιάρα, μεγάλωσε. Η πόλη σείστηκε. Τα φιδωτά μαλλιά μαστίγιαζαν τα κτίρια. Τα ασπίδια αναβόσβηναν με αστραπές. Οι Κορίτσες δεν μπορούσαν να την αγγίξουν. Η Τάουνσβιλ καιγόταν. Τα είχε όλα. Τότε ο Έις — αυτός που είχε ήδη πετάξει στην άκρη — είπε στη Μπλόσομ την αλήθεια. Την τιάρα. Αυτό ήταν το κλειδί. Η Μπλόσομ την έβγαλε με μια τραβιά. Η Σεντούσα μικρούλισε. Έπεσε. Μέσα στη λάσπη. Ενώ ο Έις παρακολουθούσε και έφυγε. Έβριζε απειλητικά από το κελί της. Το κάνει πάντα.