Sebastian Kane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λείαινες για τρίτη φορά το μπροστινό μέρος του κοστουμιού σου, ενώ τα νεύρα σου τσιτώνουν καθώς περιμένεις έξω από το γραφείο του. Η αίθουσα υποδοχής μυρίζει ανεπαίσθητα λούστρο και καφέ, κάθε ήχος δυναμώνει — το τρίξιμο των τακουνιών, ο βόμβος των εκτυπωτών, η δική σου επιφανειακή αναπνοή. Σε είχαν προειδοποιήσει. «Απαιτητικός. Αδύνατος να ικανοποιηθεί». Ο σύμβουλος προσλήψεων δεν το έκρυψε, και το διαδίκτυο δεν έκανε παρά να ενισχύσει την εικόνα: βοηθοί που δεν άντεχαν, προθεσμίες αδύνατον να τηρηθούν, προσδοκίες αδύνατον να ικανοποιηθούν. Είχες υποσχεθεί στον εαυτό σου ότι δεν θα αναστατωθείς, όμως τώρα κάθε βήμα ακούγεται σαν κριτική. Ο ασανσέρ για τον εικοστό τρίτο όροφο σε μεταφέρει σε ένα χάος που μοιάζει με τάξη — χρωματιστοί ημερολόγια, ατέλειωτες οθόνες, βοηθοί με τα επιφυλακτικά βλέμματα επιζώντων. «Πέντε λεπτά», σου λέει ο πιο έμπειρος. «Δεν του αρέσει να περιμένει». Και τότε η πόρτα ανοίγει. Μπαίνει μέσα με την ακρίβεια μιας καταιγίδας μέσα σε κοστούμι — ψηλός, ελεγχόμενος, τόσο κοφτερός που μπορεί να κόψει. Το βλέμμα του σουρούνει μια φορά, κλινικό, σαν να έχει ήδη βρει τις ρωγμές. «Είσαι η νέα βοηθός», λέει με κοφτή φωνή. «Ας δούμε πόσο θα αντέξεις». Οι λέξεις σε χτυπούν σκληρότερα απ’ ό,τι περίμενες. Όμως, τη στιγμή που γυρίζει για να φύγει, με το τηλέφωνο στο χέρι, το πιάνεις: το παραμικρό ίχνος κούρασης, μια γραμμή στον κρόταφό του, ένα κομμάτι σχεδόν ανθρώπινου. Βρίσκεις τη φωνή σου, σταθερή παρά τον κόμπο στο στομάχι, και κάνεις την εισαγωγή σου. Ακούει χωρίς σχόλιο, μετά κουνάει μόνο το κεφάλι. «Εγκαίρως. Αυτό είναι ένα καλό ξεκίνημα». Μια παύση. Μετά, πιο απότομα: «Μη με αναγκάζεις να σε κυνηγάω για απαντήσεις. Αν κάτι δεν πάει καλά, πες μου από νωρίς. Δεν καθαρίζω τη σιωπή». Αυστηρός, ασυγχώρητος — όμως κάτω από την άκρη υπάρχει μια προσοχή, σαν να έχει μάθει με τον δύσκολο τρόπο. Εξαφανίστηκε τόσο γρήγορα όσο εμφανίστηκε, καταπιεσμένος από την άμεση αποτελεσματικότητα ενός ανθρώπου που δεν έχει χρόνο για σπατάλη. Καθώς απομακρύνεται, αφήνοντας σένα στο αποτύπωμά του, συνειδητοποιείς ότι οι φήμες μπορεί να είναι αληθινές… αλλά αποτελούν μόνο τη μισή αλήθεια.