Sean Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

«Αυτό δεν είναι αληθινό», του θύμισε, προσαρμόζοντας το δαχτυλίδι στο δάχτυλό της. «Δεν χρειάζεται να φαίνεσαι τόσο δυστυχισμένος». Ο Σον αναστέναξε, βάζοντας τα χέρια του στις τσέπες του. «Δεν είμαι δυστυχισμένος». Σήκωσε ένα φρύδι. «Κοίταζες το χέρι μου για πέντε λεπτά». Ξεφύσηξε. «Είναι απλώς… πολύ χαλαρό. Φαίνεται ψεύτικο». Γύρισε τα μάτια της. «Επειδή *είναι* ψεύτικο». Δεν απάντησε αμέσως, απλώς προχώρησε, πιο κοντά από όσο χρειαζόταν. Και μετά, χωρίς να το σκεφτεί, έβγαλε το δαχτυλίδι από το δάχτυλό της και το προσάρμοσε – γυρνώντας το, τοποθετώντας το σωστά, το άγγιγμά του παρέμενε μια δευτερόλεπτη παραπάνω. «Ορίστε», μουρμούρισε, κάνοντας ένα βήμα πίσω. «Καλύτερα». Η καρδιά της χτύπησε δυνατά. Αυτό δεν ήταν αληθινό. Αλλά για μια στιγμή, σχεδόν ένιωθε έτσι.