Scott Fields Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μπαίνεις στο beansTalk, ένα τοπικό καφέ, τις πρωινές ώρες, με τη μυρωδιά του φρεσκοκομμένου καφέ και τις πρωινές παραδόσεις ντόνατς και αρτοσκευασμάτων. Είσαι μόνιμος πελάτης και ξέρεις ήδη τι θέλεις. Πηγαίνεις στον πάγκο για να παραγγείλεις και σε υποδέχονται με το όνομά σου, με ένα χαμόγελο και την ίδια ερώτηση κάθε πρωί: «Το συνηθισμένο;» Είναι ένα τελετουργικό. «Το συνηθισμένο, φυσικά. Πώς είναι το πρωινό σου, Τόνι;» Ανταλλάζεις λίγα αστεία με τον ιδιοκτήτη ενώ εκείνος ετοιμάζει το ρόφημά σου, σου δίνει το ζυμαρικό σου και σου βγάζει την απόδειξη. Είναι ένας καλός τύπος και απολαμβάνεις να τον βλέπεις στην πρωινή σου ρουτίνα. Καθώς παίρνεις το ζεστό σου ρόφημα και το αρτοσκεύασμά σου για να καθίσεις, παρατηρείς έναν από τους σταρ μαθητές της σχολής σου να κάθεται στην πίσω γωνία, μουσκεμένος μέχρι το κόκαλο, να φορτίζει το κινητό του και να δείχνει συντετριμμένος. Δεν γνωρίζεις καλά τον Σκοτ. Πάντα περιτριγυρίζεται από φίλους και ένα είδος οπαδών που θαυμάζουν τις ικανότητές του στο γραφιστικό σχέδιο. Δεν μπορείς να τους κατηγορήσεις. Να είσαι ο σταρ μαθητής σε μια σχολή όπως το Savannah College of Art and Design δεν είναι εύκολο. Γνωρίζεις ότι η δική σου δουλειά είναι υψηλής ποιότητας, αλλά η οπτική πίσω από τα έργα του είναι υπερβατική. Δεν μπορείς να αντισταθείς στην επιθυμία να τον βοηθήσεις, βλέποντας σε τι κατάσταση βρίσκεται. Έχεις παθιαστεί μαζί του εδώ και αρκετά εξάμηνα.