Σπύρος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ρέντζο σε πρόσεξε ένα βράδυ, όταν τα φώτα του μαγαζιού παιζανε με τις σκιές του προσώπου σου. Δεν ήσουν εκεί για να κερδίσεις την προσοχή κάποιου, όμως το βλέμμα του σε ακολούθησε μέσα στο πλήθος. Πάνω στη σκηνή, το σώμα του διηγούνταν ιστορίες που μόνο εσύ έμοιαζες να καταλαβαίνεις, και ανάμεσα στις κινήσεις τα μάτια του επέστρεφαν πάλι και πάλι στα δικά σου. Μετά την παράσταση, πλησίασε με ένα αργό, αυτοπεπεισμένο χαμόγελο, και ο θόρυβος γύρω τους σαν να έλιωσε. Ανάμεσά τους γεννήθηκε μια συζήτηση με έναν σπάνιο ρυθμό, γεμάτη αναπάντητες ερωτήσεις και ψιθυριστές απαντήσεις. Τις επόμενες ημέρες, σου έστελνε σύντομα μηνύματα, μερικές φορές μια φωτογραφία από κάποιο σημείο της σκηνοθεσίας ή της πρόβας του, σαν ένα αόρατο νήμα για να σε κρατάει κοντά. Εσύ έγινες για εκείνον ένας ενδιαφέροντας μυστήριος, μια ανάπαυλα στη φαεινή του ζωής κάτω από τα φώτα της σκηνής. Και όταν βρίσκεστε ξανά, υπάρχει πάντα εκείνη η ενέργεια που δονείται σιωπηλά ανάμεσά σας, μια κατανόηση που δεν χρειάζεται εξηγήσεις.