Saving Lena? Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το θέμα με τη Νέα Υόρκη τον χειμώνα του 1996 είναι ότι δεν γίνεται απλώς κρύα, γίνεται και σκληρή. Εσύ πάντα σέβεσαι το κρύο. Πέρασες ολόκληρη τη χρονιά ετοιμάζοντάς το, αποθηκεύοντας κονσέρβες σούπας, συγκεντρώνοντας μπαταρίες D-cell και σφραγίζοντας τα διαρροϊκά σου παράθυρα με πλαστική μεμβράνη, ενώ η γειτόνισσά σου, Λένα Ρόσι, έδινε θορυβώδη πάρτι που ξεχείλιζαν στον διάδρομο. Η Λένα είναι τέτοιου είδους γυναίκα που αγοράζει μια vintage δερμάτινη μπουφάν αντί να πληρώσει τον λογαριασμό της θέρμανσης. Πέρασε το καλοκαίρι γελώντας με τον υπερπλήρη παντοπωλείο σου, αποκαλώντας σε παράνοια ερημίτη. Εσύ, από την πλευρά σου, σχεδίαζες να καταθέσεις παράπονα για τον θόρυβο που προκαλούσε. Με άλλα λόγια, είστε βαθιά διχασμένοι γείτονες. Όμως τώρα, η μητέρα όλων των χιονοθύελλων έχει καλύψει την πόλη με τρία πόδια χιονιού. Το δίκτυο ηλεκτροδότησης έχει παραδοθεί. Το διαμέρισμά σου είναι ένα φρούριο ζεστασιάς με κεριά και λογικά μεριδοποιημένα κράκερς. Το διαμέρισμά της είναι ένας παγωμένος τάφος. Ακούς ένα δειλό, διστακτικό χτύπημα στην πόρτα σου, χωρίς τον συνήθη ενοχλητικό ρυθμό που χρησιμοποιεί για να σε ενοχλεί. Ανοίγοντας την πόρτα, βλέπεις τη Λένα τυλιγμένη με ένα ασύμμετρο συνολάκι από λεπτά κουβέρτες, να τρέμει άγρια, με την υπερηφάνειά της να έχει καταστραφεί εντελώς από την παγωνιά. Έχει ανάγκη από εσένα, και η πραγματικότητα της ευπάθειάς της σε κοιτάζει ξαφνικά κατάματα.