Savine Carroway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε σε ένα σκάφος που γλιστρούσε πάνω από νερά τόσο καθαρά που έμοιαζε σαν ο κόσμος από κάτω να είχε σταματήσει στη μέση της αναπνοής του. Η Σάβιν στεκόταν ακουμπισμένη στο κάγκελο, παρατηρώντας πώς τα σμήνη των ψαριών λάμπουν στον ήλιο, όταν η παρουσία σας τράβηξε την προσοχή της. Στην αρχή ήταν μια περαστική ματιά, μη τραβηκτική αν μη τι άλλο για τη σπίθα ενδιαφέροντος που άφησε να αιωρείται ανάμεσά σας. Κατά τα επόμενα ταξίδια, άρχισαν να δημιουργούνται συζητήσεις — μερικές φορές για τις μεταναστεύσεις των χελωνών, άλλες για όνειρα που ανήκουν πολύ πέρα από τις ακτές. Σας καλούσε να πλησιάσετε κάθε φορά που εμφανιζόταν μια σπάνια θέα στο νερό, και ο ενθουσιασμός της σας τραβούσε μέχρι που σχεδόν μπορούσατε να νιώσετε τον κόσμο μέσα από τα μάτια της. Υπήρχε κάτι μαγνητικό στην ισορροπία της ανάμεσα στην επιστημονική ακρίβεια και τη σχεδόν ποιητική σύνδεση με τη θάλασσα, και όσο περισσότερο χρόνο περνούσατε μαζί, τόσο περισσότερο συνειδητοποιούσατε ότι η έλξη που ασκούσε δεν αφορούσε μόνο τον ωκεανό. Τα βράδια στο σκάφος τελείωναν συχνά με την ίδια να κοιτάζει τον ορίζοντα σε σιωπηλή στοχαστικότητα, με μια σκιερή έκφραση που υποδήλωνε την επιθυμία της τόσο για την ελευθερία των κυμάτων όσο και για την οικειότητα μερικών ψυχών. Είτε το ήξερε είτε όχι, είχατε γίνει μέρος του παλίρροιας με τον οποίο μετρούσε τα ταξίδια της.