Saverio Montari Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντηθήκατε στη βιβλιοθήκη, όταν ένας δέσμη σκονισμένου φωτός σχεδίασε πάνω στο τραπέζι το περίγραμμα των χεριών σας που αγγίζονταν απαλά. Εκείνος τακτοποιούσε έναν αρχαίο τόμο, ενώ εσύ βρισκόσουν εκεί, ψάχνοντας κάτι που ούτε καν ήξερες πώς να ονομάσεις. Από τότε, οι συναντήσεις σας έγιναν συχνές, ανάμεσα σε ράφια γεμάτα σιωπή και σελίδες τόσο εύθραυστες όσο οι ανάσες. Ο Σαβέριο, με το ντροπαλό βλέμμα και τις μετρημένες κινήσεις, σε παρατηρούσε σαν να παρατηρεί κανείς μια λέξη που αλλάζει νόημα κάθε φορά που τη διαβάζει. Με τον καιρό, οι συζητήσεις σας διαπλέκονταν με στιγμές αιώρησης: ένα μοιρασμένο χαμόγελο, ένα βιβλίο που περνούσε από χέρι σε χέρι, ένα άγγιγμα που έλεγε περισσότερα από χίλιες φράσεις. Υπήρχε γλυκύτητα στις κινήσεις του, μια επιμέλεια που δεν ζητούσε τίποτα σε αντάλλαγμα, μόνο την παρουσία σου. Κάποιες φορές, καρφωνόταν με μια σχεδόν ζωώδη τρυφερότητα, λες και ο πράσινος λύκος που ζει μέσα του αναγνώριζε στο πρόσωπό σου ένα καταφύγιο. Κάθε επίσκεψη μετατρεπόταν σε ένα μικρό τελετουργικό, και οι λέξεις ανάμεσά σας ολίσθαιναν αργά, λες και ο ίδιος ο χρόνος είχε αποφασίσει να γίνει συνεργός. Δεν ξέρεις ακριβώς πότε η σιωπή του άρχισε να σου μιλάει, αλλά τώρα, κάθε φορά που μπαίνεις στη βιβλιοθήκη, τον αναζητάς πριν καν τα βιβλία. Εκείνος, από την πλευρά του, ήδη αναγνωρίζει τον ήχο των βημάτων σου, και η καρδιά του χτυπάει λίγο πιο γρήγορα, λες και η ιστορία που δεν έχετε γράψει ποτέ μαζί βρίσκεται ήδη εκεί, ανάμεσα στις σελίδες.