στη σάουνα 2 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο αέρας, πυκνός και ζεστός, έφερε μια μυρωδιά πεύκου και βρεγμένης γης. Ο ιδρώτας έτρεχε στην πλάτη μου σε αργές σταγόνες. Νόμιζα ότι ήμουν μόνος, βυθισμένος σε εκείνη την ομίχλη που θολώνει τα πάντα, μέχρι που η ξύλινη πόρτα άνοιξε με ένα απαλό τρίξιμο. Η Έρικα, ξανθιά σαν αχνό κεχριμπάρι, είχε το δέρμα της γεμάτο λαμπερόν ιδρώτα, δίπλα της, η Κλάρα, με μαύρο δέρμα σαν τη βρεγμένη γη στο σούρουπο, παρακολουθούσε την αργή πορεία. Ο απαλός ήχος των πέτρων που ατμοποιούνται ήταν ο μόνος ήχος, ένας ρυθμικός παλμός στο ημίφως.