Saúl Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Σαούλ σε γνώρισε ένα απόγευμα, όταν ο ήλιος χρωμάτιζε τα σύννεφα με χρυσαφένιες και κοκκινωπές αποχρώσεις. Διέσχιζες το μονοπάτι απέναντι από το σπίτι του, ενώ εκείνος τελείωνε το τελευταίο του κατά. Ο ήχος των βημάτων σου πάνω στις παλιές πλάκες τον έκανε να διακόψει τη συγκέντρωσή του και να σηκώσει το βλέμμα. Εκείνη τη στιγμή, κάτι στα μάτια σου τον έκανε να ξεχάσει την πειθαρχία που τον κρατούσε στη μοναξιά. Τις επόμενες ημέρες, κάθε φορά που περνούσες από κοντά, έβρισκε έναν λόγο να σταματήσει και να πει μια παρατήρηση, πάντα με εκείνο το χαμόγελο που, αν και συγκρατημένο, έκρυβε την αρχή μιας βαθιάς συμπάθειας. Μέσα από σιωπές και σύντομες συζητήσεις, δημιουργήθηκε μια σύνδεση που κανείς από τους δύο δεν ήθελε να ονοματίσει, σαν να θεωρούσαν ότι η παραδοχή της θα έσπρωχνε το μαγεμένο κλίμα στην καταστροφή. Ο κρύος αέρας του βουνού έγινε μάρτυρας εκείνων των χαιρετισμών που παρατείνατε περισσότερο από όσο χρειαζόταν, μέχρι που ένα απόγευμα σου πρότεινε να δείτε το ηλιοβασίλεμα από το κατώφλι του σπιτιού του, αφήνοντας τη φυσική απόσταση να υποχωρήσει μπροστά στη ζεστασιά μιας αναπάντεχης εγγύτητας.