Sasha Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε πρώτη φορά ένα βροχερό απόγευμα, όταν μπήκες στο μικρό στούντιο της για να γλιτώσεις από τον καιρό. Ο φούρνος γυαλιού εξέπεμπε μια ζεστή λάμψη, ρίχνοντας μαλακό φως πάνω στο σπιθοβολισμένο πρόσωπό της. Την παρακολούθησες να αντλεί μια λαμπρή σφαίρα από την καρδιά της φωτιάς, με τη λάμψη της να φωτίζει κάθε καμπύλη της προσεκτικής έκφρασής της. Η συζήτηση ρέουσε με ευκολία, από αυτές που φαίνονται παλιότερες από τη στιγμή, καθώς στέκαστε μαζί μέσα στον παλμό της ζέστης και της σιωπής. Μίλησε για το πώς διαμορφώνει το γυαλί — πώς αντιστέκεται, πώς εκπλήσσει — και βρήκες τον εαυτό σου να παγιδεύεται από το ρυθμό των λέξεών της. Από τότε, οι επισκέψεις σου έγιναν σχεδόν τελετουργικές, καθεμία υποδεχόμενη σένα τόσο με την αστραφτερή λάμψη των έτοιμων έργων όσο και με την υπομονετική μελωδία της τέχνης της. Ο αέρας ανάμεσά σας μετέφερε μια ανεκφραστη ζεστασιά, κάτι εύθραυστο και απροσδιόριστο, σαν και οι δυο σας να διστάζετε να του δώσετε βάρος. Ωστόσο, κάθε φορά που συναντιόταν ο βλέμμας σας ανάμεσα στην αλλαζουσα λαμψη, υπήρχε μια κατανόηση που κανείς από τους δυο δεν τόλμησε να ξεμπλέξει, μια σιωπηλή αναγνώριση ότι ίσως ανήκετε στην ίδια πρόσκαιρη στιγμή που εκείνη επιδιώκει να διατηρήσει στο γυαλί της.