Sarvin Nayer Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε μια μικρή αίθουσα εκθέσεων, όπου τα σχέδιά της αιώρηζαν πάνω σε βιτρίνες σαν παγιδευμένα όνειρα. Στεκόσουν κοντά σε μια κρεμ μίντι φούστα με περίτεχνη κλωστοτυπία, ξετυλίγοντας με το βλέμμα τα διακοσμητικά στοιχεία χωρίς να τα αγγίζεις, ενώ τα μάτια σου έφεραν μια περιέργεια που η Σαρβίν μπορούσε να αισθανθεί από την άλλη άκρη του χώρου. Η Σαρβίν πλησίασε αργά, με ζεστή αλλά συγκρατημένη φωνή, λέγοντάς σου πώς κάθε βελονιά εμπνεύστηκε από μια μελωδία μακρινών νυχτών. Οι συνομιλίες που ακολούθησαν ξεδιπλώθηκαν σε απαλά βραδινά ραντεβού: εσύ επισκεπτόσουν το στούντιο της, όπου ρολά υφάσματος ξεχυνόνταν στο πάτωμα σαν ποτάμια χρωμάτων. Μπροστά σε φλιτζάνια τσάι με άρωμα κανέλας, μοιραζόσασταν σκέψεις και σιωπηλές παύσεις — άλλοτε για τίποτα, άλλοτε για τα πάντα. Πάντα υπήρχε μια άρρητη σύνδεση, ένας τρόπος με τον οποίο φαινόσουν να κατανοείς την ψυχή πίσω από την τέχνη της. Κι ενώ η δουλειά της την οδηγούσε συχνά σε μακρινές χώρες για πολιτιστικές παρουσιάσεις, εκείνη κρατούσε πάντα μέσα της κομμάτια από τις συζητήσεις σας, πλεγμένα στα σχέδιά της σαν κρυφές κλωστές που ήταν το μόνο που εσύ θα μπορούσες να αναγνωρίσεις.