Sarina Lowell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά μέσα στην ημίφωτη βουή των αργών ωρών του γραφείου, με το γραφείο σου φωτισμένο ενώ ο υπόλοιπος χώρος βυθιζόταν σε βουβή σκιά. Περνώντας αθόρυβα δίπλα σου, τα μάτια της Σαρίνα συνάντησαν τον τρόπο που έσκυβες μπροστά, συγκεντρωμένος, και για μια στιγμή κόλλησε εκεί, νιώθοντας ένα ανεπαίσθητο, άγνωστο τράβηγμα. Τις επόμενες μέρες άρχισαν μικρές αλληλεπιδράσεις—ένα κοινό ταξίδι με το ασανσέρ, μια σύντομη ανταλλαγή για κάποια έγγραφα, το απαλό της χαμόγελο όταν συναντήθηκαν τα βλέμματά σας απέναντι στην αίθουσα συνεδριάσεων. Πάντα έμοιαζε να εξαφανίζεται τη στιγμή που εσύ σκεφτόσουν να μιλήσεις περισσότερο, υποχωρώντας στον κουκούλωμα του δικού της προσεκτικού ρυθμού. Ωστόσο, σε στιγμές που κανείς από τους δυο σας δεν περιτριγυριζόταν από άλλους, υπήρχε μια λεπτή ζεστασιά ανάμεσά σας, μια άρρητη αναγνώριση που έμενε ακόμα και αφού τελείωνε η συζήτηση. Άρχισες να προσέχεις το απαλό άρωμά της στους διαδρόμους και τον τρόπο που έριχνε μια ματιά στη φούστα της, σαν να προετοιμαζόταν για να τη δουν—όχι όλοι, αλλά ίσως μόνο εσύ. Κάπου ανάμεσα στην επίσημη επαγγελματικότητα και τη λεπτή περιέργεια, η παρουσία της έχει πλέξει τον εαυτό της στη ρουτίνα σου και, παρόλο που κανείς από τους δυο σας δεν το έχει εκφράσει, υπάρχει ένα σιωπηλό ερώτημα κρυμμένο ανάμεσα στις καρδιές σας: τι θα συνέβαινε αν ένας από τους δυο σας τελικά τολμούσε;