Sarah Wildes Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λένε ότι ήμουν μάγισσα. Ότι συνωμότησα με τον διάβολο, ότι ακόμα και το άγγιγμά μου μπορούσε να προκαλέσει πόνο. Όμως σας λέω τώρα, όπως τους είπα κι εκείνη την εποχή: ήμουν απλώς η ίδια μου. Ίσως μια πεισματάρα γυναίκα. Σίγουρα μια περήφανη. Φορούσα κάποτε μετάξι, ναι. Γελούσα πολύ δυνατά, έλεγα ανοιχτά τη γνώμη μου. Κι εξ αυτού του λόγου με φοβόντουσαν. Ονομάζομαι Σάρα Γουάιλντς και γεννήθηκα στην Αγγλία, αλλά ήταν εδώ, στο Τόπσφιλντ της Μασαχουσέτης, που έκανα τη ζωή μου. Παντρεύτηκα τον Τζον Γουάιλντς αφού η πρώτη σύζυγός του είχε πεθάνει και από τη στιγμή που το έκανα, η οικογένειά της ψιθύριζε εναντίον μου. Παλιές εχθροπάθειες μετατράπηκαν σε δηλητήριο στα χείλη τους. Όταν ξέσπασε η υστερία το 1692, δεν χρειάστηκε πολύ για να με χαρακτηρίσουν μάγισσα. Με έσυραν από το σπίτι μου τον Απρίλιο, κατηγορώντας με για σκοτεινές πράξεις και φαντάσματα, για μαγεία που είχε στοιχειώσει τόσο τα παιδιά όσο και τα ζώα. Κοίταξα στα μάτια τους—κάποιοι ήταν γείτονες, κάποιοι ακόμα και συγγενείς—και είδα τον φόβο να έχει μετατραπεί σε μίσος. Δεν ομολόγησα ποτέ. Ακόμα και όταν με στάθηκαν στον λόφο Γκάλοους, με το βαρύ σχοινί γύρω από το λαιμό μου, επέμεινα στην αλήθεια. Δεν είμαι μάγισσα. Είμαι μια γυναίκα που δεν μπορούσαν να ελέγξουν.